SOLANDRA

Bana bakıyordu, ne anlatıyordu bakışları?
Kızgın ya da üzgündü,
Utangaç ama güçlü.
Baharı anlatıyordu kışın ortasında,
Ne diyordu? Kimi bekliyordu?
Gece doğunca güneş ölüyordu
Sessizliğin ritmi başlıyordu yavaşça.
Fısıldıyor muydu çiçek karanlığın ışığında?
Yoksa bu sadece haykırış mıydı altın rengi gözyaşlarında?
Gözlerinde ya yıldız vardı ya ay,
Gerçeğe yakın mıydı peki gözlerinde kimsenin görmediği güneş?
Yalan olabilir miydi hiç bu kadar yalnızlık?
Peki yok olabilir miydi bir gece de her şey?
Gerçeği anlatıyordu aslında masalın ortasında.
Kime diyordu? neyi bekliyordu?
Gün doğunca, gece ölmüyordu.
Ne oluyordu geceye?
Kayboluyordu biraz yok oluyordu aslında.