El Vorágine De La Vida

El Vorágine De La Vida

  • WpView
    Odsłon 1,156
  • WpVote
    Głosy 203
  • WpPart
    Części 47
WpMetadataReadZakończone śr., maj 13, 2020
WpInfo
Fikcja
Romans
Sudaba y sudaba, sus latidos acelerados al igual que sus pasos, el ardor en los pies le hacía soltar suspiros de dolor, solo deseaba volver hacia atrás, a hace unos meses cuando podía pisar un suelo que no le rompiera la planta de los pies. Saliendo de sus pensamientos se encontró con su realidad, estaba corriendo sin rumbo, sin saber cuándo debía parar, solo necesitaba que fuera lejos. El dolor y el cansancio le hacía ignorar las miradas repugnantes de las personas, las miradas de asco por su mal aspecto y los gritos hacia él al correr sin fijarse por dónde caminaba. Llegó hasta donde pensó que era seguro, pero...¿Seguro de qué? Nadie lo perseguía, nadie lo buscaba, no corría peligro alguno. Escapaba de la soledad, de el no saber qué hacer, escapaba del miedo y de su realidad, solo quería regresar. Escuchó una voz... En medio de su tormento encontró una ayuda, una opción, una oportunidad tal vez de amar, de ser feliz, tal vez de lograr lo que siempre quiso.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#100
clasica
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • never let me go
  • Te Necesito
  • Abismo [Libro 1]
  • EMPEZAR DESDE CERO
  • VOLVER (¿y si te quedas qué? 2)
  • "Querido Yuno"
  • ᴀᴜ́ɴ ᴍᴇ ᴅᴜᴇʟᴇs...
  • Los cuentos de hadas ya no existen

4am Miro con los ojos llenos de lágrimas nuestra foto juntos, intentando imaginar que carajos fue lo que hicimos todos para terminar en semejante estado. No te culpo, yo confié en ti ese fue error mío, no tuyo. Mi mano tiembla indecisa; en una sostengo la dichosa foto con un cigarro en los dedos y en la otra un encendedor. La gente cree conocerte pero lo que sucede es que ni tu mismo te conoces lo suficiente. Nunca te dije que fumaba. Era un vicio que había dejado hace ya poco tiempo de conocerte. Tu me cambiaste. Aveces para bien y otras para mal. Ahora estoy quemando lo único que tenía de ti. Una imagen. Una simple y estupida imagen. Me han dicho bastante que si quemas lo que sientes ya no te dolerá tanto. Espero que esto sea real. Dejé de hablarte y no hiciste el menor esfuerzo en buscarme. Lo hice para saber qué tan importante era en tu vida. Al final la cruda realidad me tomó completamente por sorpresa. No tuve mas opción que retirarme con un dolor en el pecho. Y sin embargo aún sigo queriéndote como si nada hubiera pasado.

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści