Skater boy

-Γιατι δεν αφήνεις τον κόσμο να δει αυτή σου την πλευρα?ρώτησα διστακτικά τραβώντας την ζακέτα μου πιο πολυ πάνω μου, είχε αρχίσει να κάνει κρύο.

Έμεινε σιωπηλός για λίγο.

Ο μόνος ήχος που υπήρχε ήταν οι ανάσες μας και τα λάστιχα των αυτοκινήτων που ακούγονταν όλο και πιο αραιά από τον διπλανό αυτοκίνητοδρομο.

Ηταν ήδη πολύ αργά.

Άναψε το τσιγάρο του και ξεφυσιξε.

-Ρωτάς πάρα πολλά πράγματα, πέταξε στο πρόσωπο μου και συνέχισε να κοιτάει δίχως συναίσθημα το κενό

Καλά να πάθεις, εσύ φταις που ρώτησες.

Μάλλον κατάλαβε την δυσαρέσκεια μου γιατί ξεφυσιξε έντονα και τον άκουσα να ψελλίζει ένα "καλα" πάνω στα χείλη του.

-Γιατί...αρχισε μια πρόταση μα έκανε μια απότομη παύση ρουφωντας μια μεγάλη τζούρα από το τσιγάρο του

-Γιατί, δεν έχω ανάγκη την αποδοχή ή την απόρριψη κανενός, εντάξει?
Γιατί δεν με νοιάζει ο κόσμος, δεν με νοιάζει να αρέσω, για αυτό δεν αφήνω κανέναν να δει ποιος είμαι πραγματικά, γιατί εάν τους αφησω να διαπερασουν τις άμυνες μου, τότε...σταματησε ξανα

-Τότε θα πληγωθεις, συνειδητοποίησα και εκείνη την στιγμή κατάλαβα.

Δεν ήταν αυτός ο επαναστάτης με το σκειτ και τα γκρά