İLKİM

Gözlerimi sildi, onunda gözleri dolmuştu ama birimizin güçlü olması gerekiyordu ve bunu o üstlenmişti. Gözlerime baktı son kez bakar gibi daha da acıdı içim hiç böyle yanmamıştım halbuki hani ailemden aldım ilk yaramı bu kadar acımadı. Yarayı sarmaya yar gelsin demiş ya biri tam da öyle doktora hekime gerek yok. Aşk aslında dolu bir silahı karşındaki insana hiç koşulsuz güvenerek vermekmiş, bir insanın katili kıyamadığıymış aslında.. Kafamı kaldırıp bakıyorum arkasını dönmüş bana nefesim olan adam gidiyor kalbimi, hayalimi, hayatımı almış gidiyor dünya duruyor işte o saatten sonra kalbim eriyor, kafamı banka koyup ağlamaya devam ediyorum elimden gelen tek şey bu artık elimi kolumu bağladı o benim. O gitti onun her bir adımın da ben bittim.. Bir süre daha oturmaya devam ettim çaresizlik her bir yanımı sarmıştı çünkü...