AY IŞIĞI

AY IŞIĞI

Reads 3,933
Votes 1,254
Parts 22

Ongoing

Last published Sun, Jul 26, 2020

besruduran beyzaalkoc

Hayata bir sıfır yenik başlamıştı. Ama o güne kadar o gözleri görene kadar, o sesi duyana kadar... Hep güçsüz, hep mutsuz olduğunu düşündü hayatta oysaki o vardı. O ay ışığıydı kendine sığınan kız, Meriç ise geceydi kendini karanlığa hapseden adam. Ay ışığı olmasaydı, gece var olmazdı. Gece olmasaydı ay ışığının var olması anlamsız kalırdı. Bu ay ışığının gecesini aydınlatışının hikayesi... Varlığını hissedişinin

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines