SADECE SEN

"Ve hayat yine iki zıt karakteri birbirine bağladı."

#

Sokak lambasının aydınlattığı ışıktan gördüğüm kadarıyla buz mavileri duygusuz bir şekilde bakıyordu gözlerime. Bu kadar sakin kalmasından,hiçbirşey olmamış gibi davranmasından nefret ediyordum.

Üç adımda aramızdaki mesafeyi kapatıp tüm gücümle omzuna yumruk attım.Yerinden bile kıpırdamamıştı aksine benim yumruk attığım elim sızlıyordu acıdan.

"Ben senin gözlerinin en derinliklerindeki sevdada kaybolduğumu zannederken meğer koca bir yalanın içinde kaybolmuşum."
Elimin acısını umursamadan bir yumruk daha attım.

Bir daha...Bir daha... Bir daha...

Ne sözlerim etki ediyordu ona ne de vuruşlarım.
Yumruk yaptığım ellerimi tutup kendine çekti beni, sımsıkı sarıldı bana bir daha bırakmayacakmış gibi.Çırpınmalarım boşunaydı.Biliyordum daha çok canımı yakacaktı bu adam.Daha çok kez yarı yolda bırakacaktı beni.Gözlerimden akan yaşlardan önümü göremiyordum.Bana sarıldığı kollarını tutup kendi bedenimden uzaklaştırdım.Bir iki adım geri atıp soluk kahvelerimi sevdiğim adama çevirdim.

"İnsan en çok ne zaman canı yanar, pişman olur biliyor musun Yağız?!" kısık çıkan sesime lanet ederek derin bir nefes alıp sözlerime devam ettim.

"Senin yarım bıraktığını başkası tamamladığında."Yüzüme acı dolu bir gülümseme kondurup karşımda pişmanlık dolu gözlerle bana bakan adama son defa bakıp arkamı döndüm.

"Daima yarım bırakılman dileğiyle.!"

Sesim bu sefer istediğim gibi çıkmıştı.Soğuk ve net...
Arkamda bir enkaz bıraktığımı varsayarak hızlı adımlarla gözyaşlarım eşliğinde sokağı terkettim.

##

Meyran mahallesi acı bir sevdayı daha en derinliklerine gömecek miydi?

Yoksa bu sevda karşılık bulup herkesin diline destan mı olacaktı?

#
27 Haziran Cumartesi

39➡Mahalle(1,06 bin hikaye arasından)