Story cover for Raison D'etre by ineedsomeserenity
Raison D'etre
  • WpView
    Reads 272
  • WpVote
    Votes 60
  • WpPart
    Parts 6
  • WpView
    Reads 272
  • WpVote
    Votes 60
  • WpPart
    Parts 6
Ongoing, First published Mar 29, 2020
Joselyn ''Lynn'' Lawson, yirmi altı yaşına gelmiş olup hayatta hiçbir başarıya imza atamamış, yaptığı hatalar yüzünden dostlarını ve geçmişteki tek aşkını kaybetmiş depresif bir kadındır. Yirmi altıncı yaş gününde hayatına son vermeye karar veren Joselyn, bu kararın aslında ikinci bir şansa kapı açtığını fark ettiğinde bu şansı en iyi şekilde değerlendirmeye karar verir. Fakat hiçbir şey Joselyn'in düşündüğü kadar basit değildir. 
Geçmişe yeni bir başlangıç yapmak için gittiğini sanan Joselyn, aslında zamanda ileri ve geri doğru yolculuklar yapmaya başlamıştır ve gittiği her yerde kendisiyle ilgili parçalar bulur. Geleceğin yok olmuş dünyasını kendi gözleriyle gören Joselyn, tek aşkı Ryder'ın ve yaşadıklarının gizemini çözmeye çalışırken varoluşunu ve hayattaki amacını sorgulamaya başlar.
All Rights Reserved
Sign up to add Raison D'etre to your library and receive updates
or
#547bilim
Content Guidelines
You may also like
Kayıp Yüzük by hemhal890
31 parts Complete
"Elini göster." Elimi arkamda yumruk yaptım. "Leo?" dedim yardım dilenen bir ses tonuyla. Fakat Leo bakışlarını kaçırdı. Bakışlarını kaçırdığı anda takılı kaldı. Gözleri liderin eline düştü. "Lider." dedi. "Yüzüğün?" Gözlerimi onun eline çevireceğim sırada elini arkasına götürdü. Başını bu seferde sağına doğru yatırdı. "Bana elini göstermeden buradan gidemezsin." Yutkundum. Her an ağlayacak noktadaydım. Çocuk gibi tepinerek ağlama isteğiyle doluydum! "Feride." Gözlerimi sımsıkı kapattım. "Elini göster." derken sesi kısıktı. Daha fazla direnmenin bir sonuca varmayacağının bilincinde olarak yavaşça elimi önüme doğru uzatıp, yumruğumu açtım. Çıt çıkmadı. Demek ki yüzüğü Leo gibi onlarda göremiyordu. Rahatlayarak bir nefes verip gözlerimi açtığım sırada, yüzük parmağıma bir elin değmesiyle irkilerek ona baktım. Sağ eliyle, sol elimin yüzük parmağına dokunuyordu. Lütfen göremiyor ol. Lütfen. Gözlerimi yüzüne çevirdim. Kaşları çatılmıştı. Bakışlarını yüzükten alıp, gözlerime çevirdi. Elimi çekmeye çalıştım. Bırakmadı. Arkasına sakladığı elini öne uzatıp bana doğru gösterdi. Parmağındaki sade, gümüş alyans parladı. Bir küfür savurdum. Elimi tekrar çekmeye çalıştım. Bir kere daha ve bir kere daha... Ne kadar çekiştirirsem, çekiştireyim elimi bırakmadı. Dolan gözlerimi Leo'ya çevirdim. Beni buradan götürmesi için ona yardım dileyen gözlerle, baktım. Fakat karşılık alamadım. 17.09.2023
You may also like
Slide 1 of 10
KROM VE KEMİK BxB cover
Patron cover
KIYAMET TOHUMLARI cover
Asena deniz (gerçek ailem) cover
197 SANİYE  cover
Kayıp Yüzük cover
Mafyatik Aile cover
KARANLIĞIN VARİSLERİ  cover
 159 cover
ɳҽϝҽʂ cover

KROM VE KEMİK BxB

51 parts Complete

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?