-TEFANİ-

Sonsuzluk ya da ölüm.
İkisi de uzak bana. Yaşıyorum ama kapana sıkışmışım sanki. Günler akıp gidiyor ama yok bir değeri.
Bense öylece savruluyorum, kendimi arıyorum.
Ne haddime ise.
Ve belki de kapanın kilidi açılır, hayatım bir değer kazanır umudu var gözlerimde. Evet, doğru. Hâla arıyorum kendimi.
Bir yol var. Sanki olacak artık. Bir yardımcım var, belki bir tane daha. O da benim gibi farklı bir amaç uğruna burada. Benim sebebim farklı, onun ki ise bambaşka. O bana yardımcı, ben de ona.