Ali'm-Karadeniz Serisi 1

"Her şey yoluna giriyor."

Dudakları avuç içime değerek oraya uzun bir öpücük bıraktı.Dudaklarının değdiği yerler ateşe değmişçesine yandı.

"Sen yanımda olduğun sürece de çıkmayacak."

Ali'nin sözleri elimdeki yangını önce kollarıma oradan da kalbime çıkarttı.Kalbimde bitmeyen bir sevda ateşi yaktı.Ben o sevda ateşini dudaklarıma taşıdım ve elimi diğer yanağından ayırmadan sol yanağının üzerini öptüm.Hem kokladım hem de dudaklarımdaki yangına onu ortak ettim.

"Sen böyle yaparsan..."dedi güçlü elleri belimi sıkıca kavrarken.

"Biz içeriye gidemeyiz.Seni kollarımın arasından hiçbir yere bırakmam."

Boşta olan elimi ensesinin yakınına getirerek omzundan kavradım ve diğer elimden de destek alarak sıkıca sarıldım ona.Şimdi burnum kokusunun yayıldığı yere, boynuna değiyor,dudaklarımın arasından çıkan nefes köprücük kemiğine dökülüyordu.

"Bırakma zaten."dedim gözlerim ardına kadar kapalıyken.

"Ben senden başka hiçbir yere gitmek istemiyorum."

Dudaklarımın arasından dökülen sözcükler köprücük kemiğine yazıldı.Hasretinden geceler boyunca tişörtüne sarıldığım kokusu yanındayken bile burnumun direğini sızlattı.

Bu kadar sevmekle kalp nasıl başa çıkardı?
Bu kadar sevgi bir kalbe nasıl sığardı?