ISSIZ

Ellerimdeki kanı temizlerken biten son ıslak mendile bakıp yere çöktüm.Derin bi nefesten sonra sakin bir hava bürümüştü sanki etrafı,ya da ben fazla rahattım..Bundan sonra hayatım eskisi gibi yürümeyecekti.Her zaman yaptığım gibi sabah 05:45'de evden çıkıp sabah yürüyüşümü yapamayacaktım.Eve gelip duşumu aldıktan sonra haberleri izlerken kahvaltımı yapamayacaktım.Belki de hapishanede haberleri yine izlerdim ama ya köpeğim Dolly'e kim mama verecekti?Belki de en çok o kızacaktı bana,onu bensiz bıraktığım için...Halbuki onu yalnız bırakmayacağıma söz veriyordum.İnsanlara cidden güvenmemek gerekiyormuş Dolly...Nasıl oldu da ben bir anda hayatımı alt üst eden bu cinayeti işledim bilmiyorum.Ama tek bildiğim birşey var,o da hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı...