Ezra Gelin

"Sen bu kirli kalbinle benim sevdama asla yakışmazsın Merdan. Yakışsan bile yaklaşamazsın!"

Genç kadının bıçak gibi soğuk ve keskin sözleri kalbinde tamiri olmayacak yaralara neden oluyordu. Öfkenin gözlerinden okunmuş olduğu Ezra son bir kez sesini alçaltarak onunla konuşmaya çalışmıştı. Bu Ezraya göre kocasının anladığı dildi.

"Bizden olmaz Merdan. Olur sandım ama olmadı. Bunu bana sen öğrettin. Senin sayende anladım bu gerçeği. Siz asla biz olmamıza izin vermeyeceksiniz."

Deniz mavisi gözleri anlam veremediği bir hüzne kapılmış,yaşlar ise akmak için hazır bekliyor hâle gelmişti.

"Sen ve sevdiğin. Kendi cehenneminizde yanın. Benim artık sizin cennet diye sunduğunuz cehenneminizde işim yok."

Son sözlerinin ardından uzun kemikli eline bakmış,bir zamanlar zorla parmağına sıkıştırılan yüzüğü hiç tereddüt etmeden çıkarmıştı.

Onun ortaya koyduğu bu tavır genç adamı içten içe mahvediyorken,derin nefes aldı Ezra. Kocasının avuçlarının içine bıraktığı yüzüğe baktı ve ardına dahi bakmadan uzaklaştı ona hayatı öğreten konaktan.