Şelale

Dizlerim de yatıyordu o gün. Sabaha kadar. Belki hiç başını bile oynatmadan öylece sabaha kadar uyudu. Yüzünün her bir detayını hafızama kazıdım. Gökyüzün de tek bir tane yıldız kalmıştı. O an kendime ve Cenk'e söz verdim. 'Yanındayım sevgili,gökyüzünde ki son yıldız yanıp kül oluncaya dek.'
Ama tutamamıştım. Yanındaydım evet ama aklında değildim. Bilmiyordu belki de kim olduğumu. O gün hayatım karardı benim. Belki de ben gerçekten onun hayatında yoktum. Hepsi bir rüyaydı belli. Bizlerde bu rüyanın berbat bir oyuncusuyduk...