ÜVEY KOLLAR

Ardından kapının arkasında bir çift mavi göz gözüktü.

Hızlı adımları ve tişörtünün içinden belli belirsiz gözüken karın kasları uzun bir spor geçmişi olduğunu belli ediyordu.

Çok gecmeden yanımıza ulaştı.

İlk gözleri yanımdaki anneme bir kaç saniye takıldı.Sıra bana geldiğinde bakışları derinleşti.sonra bakışlarını aniden babasına çevirdi. ''Bunların burada ne işi var ?'' diye bağırdığında şaşkın bakışlarımı ondan çekemedim.

Babası kounşmaya başladı.''Yeni ailemi evime elbette sana sorarak almıyorum Arslan!İstesen de istemesende bundan sonra bizimle yaşayacaklar.''

Sonra sesini yumuşatarak ''en iyisi alışmaya bak'' diyerek bize sahte bir gülümseme gönderdi.

Mecburen gülümsedim.

Lakin yeni kardeşimin siniri ,benim gülümsememe karşılık daha da körüklenmiş, mavi gözlerinin rengi siyaha yaklaşmıştı.