EVVAH IN ARDI SEYYAH IN SIRRI

Merhaba Baba !
Yıllar önce biri bana seni iki kez gömmek zorunda kalacağımı söyleseydi deli saçması derdim.Bir beden ölümü bir kez tadar ,senin için farklı olan şey senin ruhunu iki kez defnediyor olmam. Ben kaç kez öldüm bilmiyorum baba. Faili meçhul kaç cinayetten ibaretim bilmiyorum.Yitirdiklerim ,nerede yitip gitti bihaber haldeyim. Nefes almaktan utanıyorum. Bunca zaman yaşamış olmamdan iğreniyorum.Neden baba? Yaşam konusunda bu denli başarısız oluşum. Tüm duruşlarım yıkıldı. Eli balyozlu yüzü peçeli cellatlardan biri de senmişsin. Berbat bir tecrübenin kahramanı olmanın kederi ile günlerdir kavruluyorumo. Hoş; sağ çıkıp çıkamayacağım da meçhul. Gidiyorum baba. içimde açılmış bir dolu yara ile kan revan içinde sürüne sürüne sonu meçhul bir yola besmele ile başlayıp gidiyorum. Seni yüreğimden silip atamayacak kadar kimsesizim. Buna dayanamam kendimi biliyorum. yıllarca silinmiş yok sayılmış biri olmanın kederine gark oldum. keşke hapishanelerinde aç bilaç; vicdan mahkemesince hükümlü; aşk terazisinde noksan... Sana hakkımı helal ediyorum. Zira bu yükü kaldırmaktan dahi aciz vaziyetteyim. EYVALLAH EVVAH EFENDİ