UNUTMADIM

UNUTMADIM

Reads 903
Votes 368
Parts 21

Ongoing

Last published Wed, Jul 15, 2020

av aydınlık aydınlığım aşk biz

Onu düşündükçe içimde bir rüzgar var delice esen onun adıyla ateşe dönüşen, gözleriyle bedenimi yakan içimdeki bu ateş... Neden böyle olduk bir intikam uğruna yaşanılan onca şey, yaşanılamayan onca şey . Ben intikam almaya çalışırken vuruldum hemde tam kalbimden... Avıma av oldum. Kalbimin en ücra köşelerindeki ,karanlığa mahkum edilmiş duygularımı aydınlattı. Birden karanlığıma , güneşim oldu, ışığım oldu, ayım oldu, yıldızım oldu... Şimdi bakıyorumda karanlığıma ne kadar da boşmuş bu yaşananlar , ne kadar da boşmuş ayrılıklar... Kalbime bir hançer gibi saplanan gerçeklerin baş kaldırdığı yerden bakıyorum şimdi hayata. Bu boşvermişlik hissi benim değil. Ne zaman gönlüm ayrılığa düşse peşinden gelen bu adım sesleri benim değil. Ben ayrılık adamı olamadım hiçbir zaman; bu ağlayan gözler, titreyen eller benim değil. Evet yenildim yemin etmişdim kendime , sevmemek için, aşık olmamak için, taki seni görene kadar yeminimi sürdürüyordum. Nerden çıktın sen böyle. O yeminleri eden o adam ben değilmişim gibi şimdi , şimdi senin için fındığım kalbim acıyor. Ne kadar sürecek bu özlem? Yağmurları seviyoruz, seviyorsun, seviyorum... Ondandır benim her yağmur yağdığında dışarı çıkışım. Belki bir sokakta kesişir yollarımız ümidiyle. Ama yüzüm yok ! Karşına çıkmaya ama sana çok ihtiyacım var fındığım... Benim sadece sana ihtiyacım var, sesine, gözlerine, mesajlarına, cümlelerine... Elveda fındığım, sevgilim, güzelim, her şeyim... ELVEDA...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

Gözler Aynı Sen

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

Content Guidelines