YAKAMOZ

Ben Deniz, Deniz Duman.

19 yaşında bir kızım. Üç yıl önce bu koca şehre annemin ülkenin önde gelen zenginlerinden biriyle evlenmesi sonucu geldim. Artık eskiden olduğumdan daha varlıklı ve her şeye sahibim. Kocaman bir villada yaşıyorum ve çok fazla değerli eşyam var. Oldukça güzel bir kızım ve muhteşem bir okula gidiyorum. Havalı bir arkadaş çevrem var. Çoğu yaşıtım sahip olduğum şeylerden dolayı beni kıskanıyor. Ne kadar muhteşem bir hayat. Benim yerimde olmak isterdin değil mi?

Benden sana bir tavsiye, erken karar verme derim. Çünkü henüz içimde kopan fırtınalardan haberin yok.

-

Yeşillerini gözlerime dikti.
"Sen istediğin kadar inkar et. Biz geceyle gündüz gibiyiz. Bir araya gelmemiz ne kadar imkansız olsa da, birimizin yokluğu ötekinin varlığını hiçe sayar. "

Kolumu hızla çekerek elinden kurtardım.
"İmkansızdan bahsedip durma. Bu hikayenin sonu bu değil." dedim sinirle.

Alayla gözlerimin içine bakmaya çalıştı. Ama gözlerindeki acıyı ve çaresizliği saklayamıyordu. "Ya ne? Neymiş bu hikayenin sonu?" diye sordu.

Yutkundum.

Gün bir gün sevdalanmış geceye
Gece de yakamoz düşürmüş denize
O günden bu güne gece ve gündüz ayrılmaz olmuş
Ta ki güneş tutulup gölge düşürene kadar sevdalara