Kibritin Ucundaki Nefes

Ben kimim?.

Kendini kandıran bir aptalmı?, yoksa bildiği halde direnen bir salakmı?.

Neydim ben bilmiyordum. Bildiğim birşey vardı oda hiç kimseye benzemediğim.

Ben hazal derin.
Dünyaca ünlü bir şirketin sahibinin sorunlu kızı.
Herkesin sadece adını duymuş olduğu hazal derin. Hayatı boyunca tek tük dışarı çıkmış, yedi yaşından beri evden eğitim görmüş, yalnızlığının karanlığına kibrit yakmış bir ruhtum.

Ben istemiştim böyle yaşamayı, ben seçmiştim kendi hayatımı, tâki bugüne kadar.

"Neden şimdi?" diye fısıldadım yanımda duran adama.
"Senin iyiliğin için" dedi ve arkasını dönüp arabasına ilerledi.

Ne yani?, yaptığı bu âdice şeyin iyilik olduğunumu söylüyordu..

❄❄❄

hüzündü kadının adı,
Tek bildiği ağlamaktı belkide..
En iyi o bilirdi acı çekmenin ne olduğunu,
Biri ona mutluluğun anlamını sorsa "sadece aldanış derdi", aslında nede çok isterdi aldanmayı..
Annesinin en büyük hediyesiydi hüzün, sevmeyi öğrenmişti annesinin hediyesini, kabullenmişti artık,
Kırılmak istemiyordu, kırıldığı yerden kırmaktan korkuyordu en çok, çünkü biliyordu kanatırsa öldürene kadar duramazdı...

_________