Na-update namin ang aming Mga Alituntunin sa Nilalaman.
Suriin ang pinakabagong mga alituntunin para patuloy na makapagbahagi ng mga kuwento nang ligtas.
Matuto pa
Pressed Petals (Pétalos Presados)

Pressed Petals (Pétalos Presados)

  • WpView
    MGA BUMASA 154
  • WpVote
    Mga Boto 11
  • WpPart
    Mga Parte 26
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Mon, Oct 26, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Después de que una extraña enfermedad, que hace que la gente desaparezca, los sobrevivientes viven cada día como si fuera el último, ya que probablemente lo sea. Múltiples historias, múltiples personajes con un mismo objetivo, disfrutar la vida ahora que pueden.
All Rights Reserved
#852
jovenesadultos
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • LA ADOLESCENCIA ANTE MIS OJOS
  • Temporal: Pasado Presente.
  • Z: Apocalipsis
  • Coronavirus Zombie (completa)
  • Broken #TA2021
  • Day Z T4 Sin Destino Alguno (REESCRIBIENDO)
  • El ataque de Caperucita Roja
  • Las Sirenas TT
  • MIO
  • Acompáñame a ser Feliz. (EDITANDO)

Es una historia en dónde se muestra la otra cara de la adolescencia. Cómo la protagonista Bella, vivió su adolescencia tras una pandemia y como tuvo que madurar sin salir de casa, sin poder ser social, con miedo a que sea su último día de vida y no poder haber tenido una adolescencia normal. Soñaba por un día mejor, un día en que su depresión y ansiedad no la dañaran. Además de problemas en casa, problemas económicos y lo que más le afecto: una amistad dañina y llena de veneno. No toda amistad dura para siempre y menos si es tóxica. Siempre te tienes que poner a ti primero, la felicidad tuya es solo tuya, no para otros, y de eso tienes que estar satisfecha o satisfecho; de que, aunque la gente no sonría o sienta esa felicidad, tu si la sientes y estás cómoda o cómodo con ello. Después de dos años de pandemia ya se sentía feliz y libre. Aunque dos cadenas la seguían arrastrando. Ella tuvo que seguir adelante con o sin las cadenas, y aprendió a vivir con aquellas cadenas, arrastrándolas por el resto de su vida o hasta que aprenda a soltarla. Recuerden, no es malo sentir dolor, lo malo es no poder manejarlo o sanarlo.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman