Kalbimin Kalbi. . .

Bilinmedik bir hüzün vardı içimde, bir gariplik. Anladım ki, ya ben fazlaydım bu şehirde ya da biri eksik...

Kalbimin kalbi diye andığım dokunmaya bile kıyamadığım, söylemem dedim söyletmez dedim söyletti beni.
Şimdi aşkın yatak kırıp şişe açmaktan ibaret olduğu bu devirde isyanımla duam arasında kalan deli gönlümle kim susturacak beni.

Hiç kimseyi sana kapıyı gösterdiği halde penceresine çiçek bırakacak kadar sevme.
Mirim'in de dediği gibi. Ehline denk gelmeyen her şey ziyan olur. Kimseyi layık olmadığı yere koyma. Çünkü değer bilmeyene değer vermek kişinin kendi kendine zulmetmesidir. Unutma azizim herkes aynı değil. Yüzlerce gönlü ziyan edende var.
Bir gönlü yüz bin defa sevende...

Pişmanım mirim.
Tanıdığım için değil,
beni tanımalarına izin verdiğim için...