Lovelorn
- LECTURAS 220
- Votos 27
- Partes 12
Continúa
Última publicación jue, abr 9, 2020
Paano mas maipapakita ang pagmamahal - by setting someone free or by fighting for someone till the end?
Iyon ang katanungang iniharap ng kapalaran sa magkasintahang sina David at Grace. Pinili ni Grace ang una samantalang tinindigan naman ni David ang pangalawa.
Dahil sa pasya ni Grace ay nagkahiwalay sila - that steered them to twelve lovelorn years of separation.
Pagkalipas ng labindalawang taon muli silang pinaglapit ng kapalaran para lang muling tanungin. At nang kapwa nila piliin ang pangalawa, sinubok naman kung gaano sila katatag sa piniling pasya.
==========
Author's Notes:
- Photo Cover not mine (CTTO, na-Google lang po)
- Dahil sa lockdown, at walang ibang mapaglibangan, nabuklat ko ang mga old files. I saw this manuscript that was for-return (rejected) years ago. This same manuscript is a personal favourite of mine :) Kaya naman hindi ko kayang i-let go ang baby ko na ito. So here it is, sharing to everyone. You might not like it but I hope it will somehow ease your boredom while we are in community quarantine.
#StaySafe everyone
#WeHealAsOne
Todos los derechos reservados
#24
tearjerker
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Beginning to Like You (Completed)
"I said live with me!", mabilis nitong sabi sa hinihiling na kondisyon. "Nasisiraan ka na ba? Ayoko! Hindi ako pumapayag...", mariin niyang wika. Saglit itong natigilan. Kita niya ang pagkuyom ng kamao nito. "Ayokong makasama ka", hindi nya napigilang bulalas. Akmang lalabas na ng silid nang maramdaman nya ang paghaklit ng kamay nito sa kanyang braso na kanyang ikinatigil. Napangiwi naman siya nang mas maramdaman ang sakit sa braso nya. "Mas nanaisin mo pang humingi ng tulong sa iba kesa sa'kin?, there's a lot of pain when he said it. "Kulang pa ba 'ko? Answer me, Amity. Damn it!", napapitlag sya sa marahas na pagmumura nito. "Let me go...", mahina nyang sambit at mabilis na humakbang palayo rito. Napasinghap siya nang bigla na lang siya nitong isinandal sa pader at marahas na hinalikan sa labi. Symon is kissing her in a punishable way. Sinubukan nyang itulak ito ngunit sa laki ay nahirapan siya. Tahimik na napaluha siya. Natigilan naman ang binata. "Siguro nga nasisiraan na 'ko...dahil ikaw pa rin ang gusto ko pagkatapos ng lahat", he whispered bago isiniksik ang ulo sa pagitan ng kanyang leeg. "Take me back, please...please, love", pagmamakaawa nito. Mahihirapan sya kung hahayaan nyang mangyari ang hinihiling nito. Malakas na itinulak ito palayo sa kanya. Rinig nya ang pag tawag nito pero hindi na nya ito nilingon pa. Tuluyang sasara na ang pinto ng elevator nang sumulpot ang binata. "Love...", pilit pinipigilan ang pagsara noon. Malakas na hinampas nang tuluyang magsara iyon kasabay ng sunod-sunod na pagmumura nito sa galit. Pagkababa ay patakbong nilisan nya ang lugar palayo rito kasabay ng pagpatak ng luha. Symon Terrence Fulton and Gianina Amity Delano Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Concluida
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Concluida
HEARTBREAKER
HELLO! haha.. namiss ko kayo.. now.. here's my new story... hope you like it... at take note! dont read it kung hindi kayo "open minded" may mga ilang BS kasi eh... baka hindi niyo kayanin... inuunahan ko na kayo ah... kaya nga PG13 to eh.. ok? bawal sa bata.. lalo na sa mga pa-V... i love you guys.. :) hit "VOTE" kung nagustuhan niyo and please do leave a "comment".. para namn malaman ko kung anong gusto niyo mangyari sa story... since On-Going pa aman to eh... pwedeng pwede isingit yung mga suggestion niyo.. :) gagawan natin ng paraan yun.. haha.. at request.. sana po, basahin niyo hanggang huli.. wag puro umpisa lang :) please.. pretty please :) thank you talaga :)Concluida
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Concluida
I Couldn't Ask For More
published under PHR 2012 (Modified version) Natanim sa isip ni Daphne ang hula sa kanilang mag-ina noong bata pa siya. Bakit ba hindi, eh lagi na lamang siyang dinadalaw ng isang lalaking walang mukha sa mga panaginip. Kaya nga naging mission niya ang paghahanap sa lalaking iyon na karapat-dapat daw niyang mahalin. "Hindi ako magbo-boyfriend hanggang hindi ko natatagpuan ang soul mate ko na sinasabi ng manghuhula," determinadong sabi niya sa bff niya. "Ano pa ang sinabi ng manghuhula na signs tungkol sa soul mate mo? Na kalbo siya? Iyon lang? Hindi ba kasama ang guwapo, macho at matalino? Baka-sakali namang pumuntos ako." Napatingin sila sa pinagmulan ng tinig. Holy Crow! Ang bully, pero macho-guwapito, na neighbor! Siguradong hindi na ito titigil sa pang-aasar sa kanya. "Ano ba talaga ang inaayawan mo sa akin? Kung magpapa-shave ba ako ng buhok ay papasa na ako sa panlasa mo?" Well... sa mga titig pa lamang ng binata ay nawawala na siya sa tamang huwisyo. Pero paano ba niya ipagkakatiwala ang puso dito, kung left and right ang syota nito? Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called Love "Huwag kang magpapadala sa emosyon, iyan ang magdudulot sa 'yo ng kapahamakan," tinig ng manghuhula. Alin nga ba ang mas malaking kalokohan... ang magpaniwala sa isang hula, o ang magmahal ng maling lalaki at maging kawawa?Concluida
The Promise (Complete)
"For richer, for poorer, in sickness and health, till death do us part. Please wear this ring and promise me that you will not remove this because this is sign of my undieying love." Yan ang pangako mo sa akin ng kinasal tayo, pangako na araw-araw kong pinanghahawakan. Pero bakit kaylangan mo magbago ng malaman nating wala akong kakayahang magdalang tao. Alam kong sabik kang magkaroon ng sariling pamilya dahil lumaki kag nag-isa at tulad mo, gusto ko rin tayo magkaroon ng pamilya. Pero dahil sa akin di mo makakamit ang minimithi mong pamilya at dahil dun nag bago ka. At sa araw-araw na pagbabago mo ang pangako mo lang sa akin ang pinanghahawakan ko. Pero hanggang saan ko ito kayang panghawakan. A/N: This story is work of fiction. Any scene, characters or anything that have same to the other stories are purely coincidence. Please inform me politely. Disclaimer: I do not own the pictures I use. All images or videos are purely for imagination purposes. Credits to the following for the images that I used to my book cover from freepic Freepic diller, Senivpetro, Topntp26 Hope you can support me and my stories. Thank you.Concluida
SWITCH
R-18 ❣ Bumilis ang tibok ng puso ko nang makumpirma ang hinala. Ang mga ngisi niya...ang matiim niyang tingin na halos pumaso sa buo kong katawan na kanina pa niya pinagmamasdan. Para akong malalagutan ng hininga. Anong katangahan ang ginawa ko? "K-Kysler?" Mas lumawak ang ngisi niya. Tinagilid niya ang ulo bago pinaglaruan ang ibabang labi niya gamit ang daliri. "Sino pa ba? Sa tingin mo talaga hahayaan kita sa kakambal ko? Ako lang dapat ang maging una mo sa lahat, Mace. Ako lang. I'm glad I don't have to use force to get you. Kusa ka rin palang bibigay. Ang kaibahan nga lang, akala mo ako ang nobyo mo. I can't blame you anyway. We look exactly just the same." Inisang hakbang niya ang pagitan namin at inabot ang pisngi kong luhaan. Mas lalo lang binundol ng takot at kaba ang puso ko dahil sa mga sinabi niya. Kasalanan ko! Kasalanan ko lahat. "Mas matalino at mas tuso nga lang ako sa nobyo mo na gago ko ring kakambal," aniya at malalim na humalakhak bago ako tinalikuran. Napahagulhol ako nang makita ang puno ng kalmot at namumula niyang likod na siguradong ako ang may gawa. Isang pagkakamali na ginusto ko dahil sa pag-aakalang siya ang lalaking mahal ko. ** Lucky as she could ever be, Mace Alquiza was contented being in a relationship with Skyler Wilson. A man who is mysteriously handsome and cold but is so captivated by her and made her his world. She has memorized every angle of him, paint him on her mind as she fell so deeply in love with him even after discovering the monster he had been hiding. She thought things will still go smooth and peaceful for the both of them until that night. Sober but hesitant, she let the man having the same features but is dominant and stoic dragged her into the oblivion of great pleasure and later regret. Did she get her calculation right for the person she thought she'll never mistake for his man? Or she'll forever be trapped in this subtle manipulation and desirable obsession of his? |Literatura Heires
Fall All Over Again
published under PHR 2013 (Modified version) Why did I kiss you? Dahil gusto ko... Because I'm dying to kiss you every time I see you. Batang paslit ka pa lamang ay pinapangarap ko na ang mga labing iyan. Look how lucky can I get." 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 "Crush kita. Hihintayin kong lumaki ka at liligawan kita, promise 'yan." Paslit pa lamang si Timmy nang unang bitawan ni Third ang mga salitang iyan. Sa paglipas pa ng taon ay muli nitong inungkat ang pangako. "'Mula ngayon ay opisyal na girlpren na kita, kaya huwag ka ng magpapaligaw sa iba," pilyong sabi nito. "Puwede ko bang halikan ang girlpren ko?" "Sira ka ba?" Napamulagat siya nang todo sa request nito. "Ako ang unang boypren mo, kaya dapat ako din ang first kiss mo. Una at huli..." Bago sila naghiwalay ng lalaki ay ninakawan siya nito ng halik sa mga labi. "Hindi mo na talaga ako makakalimutan niyan, Timmy. Hanggang sa muli nating pagkikita..." Pero hindi na sila muling nagkita pa. Ang pangako nito ay nabaon sa limot. Paano nga ba panghahawakan ang isang pangako ng kabataan? Paglipas ng maraming taon ay muling nagkrus ang landas ng dalawa. Ang dating cute na Third noon ay isa nang macho at guwapong anak ni Adonis ngayon. Hindi pa niya limot ang hinanakit sa kababata, at ang masaklap ay hindi pa rin lipas ang kahibangan niya dito. "I always keep my word, Timmy. I always do." Huh! Ito pa ang may ganang magsabi ng gano'n? Pero sadya yatang hindi sila para sa isa't-isa dahil muli silang pinaghiwalay ng tadhana. And this time, hindi lamang isang baldeng luha ang idinulot nito sa kanya, tinangay pa nito ang lahat- ang kanyang isip, puso at buong pagkatao. Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveConcluida
Puppy Love, First Love At True Love
"Hintayin mo ako! Paglaki ko! Hahanapin kita tapos liligawan kita! Ako ang mag-aalaga sa'yo! Hindi kita paiiyakin! Papakasalan kita! Promise!" JB was only thirteen years old when his heartbeat fast for the first time. Nang mga panahon na iyon, hindi pa niya alam ang tawag sa nararamdaman. Basta ang malinaw sa kanya ay masaya siya sa tuwing nakikita niya ang babaeng iyon. Nang makilala niya ito at nalaman na Yerin ang pangalan nito ay palagi na siyang naksunod dito. Hanggang sa nakita niya isang araw kung paano ito masaktan at umiyak ng dahil sa ibang lalaki. Kaya nangako siya na paglaki niya ay siya ang mag-aalaga dito at hindi niya ito papaiyakin. Labis ang kalungkutan niya nang umalis ito, kaya sinabi niya sa sarili na hahanapin niya ito at liligawan kapag nagbinata na siya. Ngunit parte na nga yata ng salitang "pag-ibig" ang masaktan at lumuha. Nagising na lang siya isang araw na wala na si Yerin. Napag-alaman niya na umalis na ito at lumipad papuntang America. Sa paglipas ulit ng panahon, inakala ni JB na sa pag-alis ni Yerin matatapos ang masaklap niyang first love. But fate brought her back in his life. Kaya nangako siya na sa pagkakataon na ito, hindi na niya hahayaan pang mawala ito sa buhay niya.Concluida
The Rare Incomparable
Its easy to love the people far away. It is not always easy to love those people close to us. Minsan kung sino pa ang mas malapit satin ay sila pa ang hahatak sayo pababa. Minsan kung sino pa ang inaakala mong makakapitan mo sa panahon nang kalungkutan sila pa ang mananakit sayo. Minsan yung kaibigan, kapitbahay, kamag-anak and worst is yung mismong pamilya niyo pa. Pero kahit gaano kahirap maging matatag ay ginagawa mo padin para sa sarili mo at dahil gusto nating maging proud ang pamilya natin. Bakit kahit nasasaktan na nila tayo ay ginagawa padin natin ang best natin para maging proud sila? Para matulungan sila? Kasalanan bang sa kabila nang lahat ng nagmamahal sayo mula sa mga kaibigan mo ay hihiling mo padin yung pagmamahal na mula sa pamilya mo? Ang daling magmahal ng mga kaibigan pero ang hirap magmahal nang sarili nating pamilya. Pero paano kung dumating yung oras na pati yung mga taong inaasahan natin na masasandalan at magtitiwala satin ay isa sa mga taong humusga sayo mula umpisa? How will you able to move on? How will you able to stand even you suffered a lot? And... How can you prove that you're incomparable with other people because of your own ability?Concluida
"I said live with me!", mabilis nitong sabi sa hinihiling na kondisyon. "Nasisiraan ka na ba? Ayoko! Hindi ako pumapayag...", mariin niyang wika. Saglit itong natigilan. Kita niya ang pagkuyom ng kamao nito. "Ayokong makasama ka", hindi nya napigilang bulalas. Akmang lalabas na ng silid nang maramdaman nya ang paghaklit ng kamay nito sa kanyang braso na kanyang ikinatigil. Napangiwi naman siya nang mas maramdaman ang sakit sa braso nya. "Mas nanaisin mo pang humingi ng tulong sa iba kesa sa'kin?, there's a lot of pain when he said it. "Kulang pa ba 'ko? Answer me, Amity. Damn it!", napapitlag sya sa marahas na pagmumura nito. "Let me go...", mahina nyang sambit at mabilis na humakbang palayo rito. Napasinghap siya nang bigla na lang siya nitong isinandal sa pader at marahas na hinalikan sa labi. Symon is kissing her in a punishable way. Sinubukan nyang itulak ito ngunit sa laki ay nahirapan siya. Tahimik na napaluha siya. Natigilan naman ang binata. "Siguro nga nasisiraan na 'ko...dahil ikaw pa rin ang gusto ko pagkatapos ng lahat", he whispered bago isiniksik ang ulo sa pagitan ng kanyang leeg. "Take me back, please...please, love", pagmamakaawa nito. Mahihirapan sya kung hahayaan nyang mangyari ang hinihiling nito. Malakas na itinulak ito palayo sa kanya. Rinig nya ang pag tawag nito pero hindi na nya ito nilingon pa. Tuluyang sasara na ang pinto ng elevator nang sumulpot ang binata. "Love...", pilit pinipigilan ang pagsara noon. Malakas na hinampas nang tuluyang magsara iyon kasabay ng sunod-sunod na pagmumura nito sa galit. Pagkababa ay patakbong nilisan nya ang lugar palayo rito kasabay ng pagpatak ng luha. Symon Terrence Fulton and Gianina Amity Delano Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
Más detallesPautas de Contenido