![My Ex is My Boss [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/220010445-256-ke6449c.jpg)
My Ex is My Boss [COMPLETED]
- Reads 96,808
- Votes 2,241
- Parts 20
Ongoing
Last published Sat, Apr 11, 2020
"Lee Luxury Hotel??"sabi ko sa aking isipan.
"Yes po maam anong kailangan nyo" sabi ni manong guard.
"ahmmm, tatanong kulang po sana kung hiring po ba kayo?" sana naman hiring cla.
"ahh ,opo maam pasok po kayo".
"cge po salamat po".
Pag pasok ko pumunta ako sa isang receptionist at nag tanong kung saan yung office na pag aapplyan .
"This way maam ,pasok po kayo nag aantay na po si sir sa loob" sabi ng isang secretary .
Pag pasok ko napalawak ng office kita buong building ,naka talikod sakin yung may ari nitong hotel at kinakahaban na ako.
"hello po sir Im Angel Cruz" sabi ko.
At bigla syang humarap na ikinalake ng mata ko 0_0 Sya??
"We met again !" sabi niya sabay smirk.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
THE HOUSE
One of the famous hotel here in Davao and lead by President Jermaine San Pedro and Vice-President Irie Furukawa. These two young men really set the standard high in their hotel hotel. Not just only work are their top class but also their looks. It is impossible for you not to flutter everytime you see them in person but they have this weird aura. Ano kaya sikreto nilang dalawa at successful ang kanialng negosyo? Kahit ang mga trabahador nila makakaramdam ka na iba sa kanila. Its like there are not human. Sobrang iba sila makatingin sa normal na tao makatingin sa kapwa tao. I am currently walking towards the manager's office. "As you have read the e-mail we sent you. You are one of our employees right now. Congratulations. You can go to your position and one of your co-workers will guide you. Again, congratulations." ngiting bati ng manager sa akin. Ngumiti rin ako sakanya bilang galang at akmang tatayo. "Before I forgot, do you want to the history of this hotel?" nilingon ko siya at nakita kong nakangiti halos makita ang gilagid. Ang mga ngiti lng iyon nagbibigay taas balahibo sa aking buong katawan. "S-s-sige po." tugon ko. Hindi ko na maintindihan ang sarili kung bakit ako nanginginig sa takot at um-oo sa tanong niya dahil pakiramdam ko magaglit ito at kung ano ang gagawin niya sakin. Malalamig na pawis ang tumutulo sa buong mukha ko habang nakatingin sa kanya. Hanggang napagtanto ko na itong hotel ay hindi ordinaryong sikat na hotel kundi ang hotel na ito ay puno ng mga demonyo. God, please help me!Complete
Breaking The Gangster's Heart
"you're late again Ms.Valdez" sabi nya sa akin Kaso lasing ako kaya pahibay hibay akong pumunta sa upuan ko T:"Ms.Valdez ang lakas mo namang pumasok ng late tapos papasok ka ng lasing" "Wala kang pakialam, dahil una sa lahat kayang kaya kitang patalsikin sa isang tawag ko lang sa magulang ko" sabi ko sa kanya T:" at ano naman magagawa ng mga magulang mo sa trabaho ko dito?" Taka nyang tanong "I quess you guys really don't know" sabi ko tsaka tumungin sa mga kaklase ko" Na ako lang naman ang nag iisang anak at tagapagmana ng school na ito...kung hindi nyo alam" tsaka tumingin ulit sa teacher namin na gulat na gulat "Ano maam may sasabihin ka pa, so may I excuse myself" tsaka lumabas Wala ako sa mood at wala na rin naman ang mga kaibigan ko kaya napag desisyunan kong kong umalis na lang at pumunta sa club... Buti pa dito walang manggugulo sa akin di katulad sa school... walang kwenta Nandito ako ngayon sa bar station... nag iinom marami rami na rin ang naiinum ko ng tumawag si Alex Ano na naman kailangan nya... "Bakit ba?" Irita kong tanong AX:" gusto ko sanang malaman kung sasama ka sa laban ngayon" tanong nya Tamang tama gusto kong mangbug bog Pasensya na lang sa kalaban ko... "Sige Punta na ako" sabi ko tsaka inumbos ang iniinum ki at umalis na... Pag dating ko sa HQ nandun na sila kaya agad na akong nagbihis... Tapos umalis na kami... Nag simula na ang laban... Pinauna ko na sila para walang pakialamanan... Natapos na sila at ako naman ngayon... "Pasensya ka na lang,mainit ang ulo ko,bahala na kung anong magagawa ko sayo" sabi ko sa kalaban ko Inatake ko na sya at di tinigilan.. Nakapaibabaw ako sa kanya habang pinag susuntok sya... Hindi na sya makagalaw... nang biglang nag salita ang kasama ko "Jam tandaan mo ang rules wag kang papatay"sabi nilang lahat Pero di ako nakinig at patuloy pa rin sa gunagawa ko...Complete
Sketchy World
"Magandang gabi. Marami po sa inyo ang tiyak na magtataka kung sino ako. Hindi po ako si John Lloyd. Lalung hindi po ako si Robert Downey Junior. Ako po ay isang hamak na janitor lamang sa paaralang ito. Kaibigan ko po ang mga tracing paper na lukut lukot at nakikipagtaguang mga masking tapes sa lamesa. Pero masasabi ko pong napakasaya ko at dito ako napunta sa paaralang ito. Maliban sa mga naggagandahan babae na nagmagandang loob pang mag suot ng damit, mababait kong katrabaho na nililibre ako ng kape araw araw at matinding umingles na mga tao ay sadyang napakamasiyahin po ng mga estudyante rito. Sa tingin ko po ay nasisiyahan sila talaga sa pamamalakad ng eskwelahan. Tanong ko lamang po sa inyo ginoong Lennart, masaya po ba kayo rito?" Tanong ko sa estudyanteng nanalo sa World Architecture Institute First Competition. Itong binatang ito ay kakatransfer lang daw dito sabi nila pero hindi sya tulad ng mga karaniwang mag-aaral. Tila hindi sya nageenjoy. Naalala ko pa, tatlong buwan pa lang ang nakakalipas...Complete
Owning By A Billionaire (COMPLETED)
TEASER Kakarating ko lang sa company ni scy para hatiran sya ng lunch box, pagdating ko don pinapasok naman agad ako dahil kilala na ako dito. Habang papasok ako sa company pinagtitinginan ako ng mga tao at nagbubulong-bulongan pa sila. May narinig pa nga akong bulong na "kawawa naman sya" pero pinagsawalang bahala ko nalang yon. Papasok na ako sa elevator papunta sa opisina ni scy. Kinakabahan ako pero diko mawari kung bakit, ganitong-ganito din yung nararamdaman ko nong niloko ako ni kyden wag naman sana. Habang papalapit ako may mga naririnig akong halinghing ng tao. Papalapit ako ng papalapit sa opisina ni scy at papalakas din ng papalakas ang halinghing parang ungol ng tao. Pipihitin kona sana yung doorknob ng may marinig akong ungol. "Ohh scyruff, thats it babe". Natatakot akong buksan ito pero nangingibabaw parin yung kuryusidad na malaman kung sino ang tao sa loob. Unti unti kung binubuksan ang pintuan, nanginginig pa yung mga kamay ko. Pagbukas ko ng pinto nakita ko sila scy at yung ex nya na kulang nalang maghubaran na sila. Bigla kung nabitawan yung lunch box na dala ko na nagbingay upang matigil sila sa ginagawa nila biglang nagsiunahang pumatak yung luha ko, wala naba talagang araw na hindi ako umiiyak. Natulala ako sa nasaksihan ko ngayon, akala ko iba sya kay kyden pero pareparehas lang pala sila. "Baby let me explain". Papalapit na sabi saken ni scy habang yung ex nya nakangisi itong nakatingin saken. Lumabas nalang ako dahil diko kayang makita sya sa ganong posisyon. Lakad takbo ang ginawa ko, malapit na ako sa elevator naririnig ko pang tinatawag ako ni scy bago nagsara yung elevator. Ng magbukas yung elevator lakad takbo ang ginawa wala na akong pakialam sa mga taong nakakita saken na umiiyak ang importante ay makaalis ako dito. _PLAGIARISM IS A CRIME.Complete
My Maid, My Secretary
Jianna Ree Delara, a girl from the province, aspired to work in Manila, but ended up as a "house girl" instead of an "office girl". In other words, kasambahay . Jon Jacob Keith De Cecilio, the young, bachelor billionaire CEO, the hot-headed boss and so called 'boss monster' but a devious was stunned to a random girl he met at the bar and couldn't stop thinking about her to the point he asked the guests list. Kung si Jianna lang ang masusunod ay ayaw niyang umalis sa pagiging kasambahay pero ang pangarap ng magulang niya sa kaniya ang dahilan kung bakit napadpad siya sa Manila. "Napaka sungit talaga. Nakakabwisit. Daig pa babae. Parang nireregla siya. Wait, baka may kiffy siya kaya ganun?!," bulalas ko habang padabog na inaayos ang mga papeles na gusto nito ipaulit. "What the fuck is kiffy?!" Disclaimer: This story is written in Taglish, a combination of English & Tagalog © All Rights Reserved
The Truth Is Not True (Major Editing)
The youngest CEO na Queen of pagsusungit na araw-araw papalit-palit ng secretary ngunit takot sa kanyang lola meets the Queen of puno ng confidence na palasagot sa kanyang boss dahil ang lola ng CEO ang naghire sa kanya. Paano kung isang araw ay may nangyaring hindi niyo intensyon? Kasunduan na kailangan panindigan dahil sa isang aksidente. Susubukan mo bang mahulog? O pipigilan mong sumubok na mahulog? Sa sobrang inis ay I was about to act na parang babatuhin ang aking masungit na boss ng libro ngunit bigla itong lumingon. *BLAG "Hayss! Sorry Boss Ma'am may ipis lang hehe." Agad kong hinampas ang libro sa aking lamesa para hindi mahalata ang aking nais. Jhoanna: "Ni-isang lamok o ipis, wala kang makikita rito! Next time, hanap ka ng ibang magandang palusot kung gusto mo akong batuhin para hindi ka magmukhang tanga."Sambit nito sabay irap bago lumabas ng kanyang opisina.Complete
CALL WAITING
Nung lumipat kami ng bahay lagi akong nacu-curios dun sa telepono na nasa kwart ko. Hanggang sa pinindot ko tapos may nag salita. Lalake ang boses. BOY: Anne come back to me please. Hala Anne? Nice.Kapangalan ko. BOY: Hindi mo ba alam na hirap na hirap na ko dito. Hindi ko alam kung anong sumapi sakin at sinagot ko siya.. Sa pamamagitan ng sulat.. Nag susulat ako sa mga sticky notes at dinidikit ko sa isang secret room. BOY: Sana okay ka lang kasi ako hindi eh. Please Anne makinig ka sakin. *sulat* 'Makinig? Di nga kita kilala haha!" BOY: Babe please call me. I'm waiting. *sulat* 'Corny ng tawagan niyo. Babe? Baboy ba kayo? Tsaka wala na si Anne dito. Ibang Anne na to Version mas maganda haha.' *knock knock* "Anak?" Dali dali kong ni-lock ang secret room. "Po?" "Lagi kang nakakulong diyan. Gumala ka kaya muna. Mag ikot ikot ka." "Eh sige na nga po" Wow. Relaxing pala dito.. Pag lalakad ko may nabunggo ako na gwapo. "Tch! Watch it!" May kaboses sya!Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete
One of the famous hotel here in Davao and lead by President Jermaine San Pedro and Vice-President Irie Furukawa. These two young men really set the standard high in their hotel hotel. Not just only work are their top class but also their looks. It is impossible for you not to flutter everytime you see them in person but they have this weird aura. Ano kaya sikreto nilang dalawa at successful ang kanialng negosyo? Kahit ang mga trabahador nila makakaramdam ka na iba sa kanila. Its like there are not human. Sobrang iba sila makatingin sa normal na tao makatingin sa kapwa tao. I am currently walking towards the manager's office. "As you have read the e-mail we sent you. You are one of our employees right now. Congratulations. You can go to your position and one of your co-workers will guide you. Again, congratulations." ngiting bati ng manager sa akin. Ngumiti rin ako sakanya bilang galang at akmang tatayo. "Before I forgot, do you want to the history of this hotel?" nilingon ko siya at nakita kong nakangiti halos makita ang gilagid. Ang mga ngiti lng iyon nagbibigay taas balahibo sa aking buong katawan. "S-s-sige po." tugon ko. Hindi ko na maintindihan ang sarili kung bakit ako nanginginig sa takot at um-oo sa tanong niya dahil pakiramdam ko magaglit ito at kung ano ang gagawin niya sakin. Malalamig na pawis ang tumutulo sa buong mukha ko habang nakatingin sa kanya. Hanggang napagtanto ko na itong hotel ay hindi ordinaryong sikat na hotel kundi ang hotel na ito ay puno ng mga demonyo. God, please help me!
More detailsContent Guidelines