bestfriend
- Reads 175
- Votes 2
- Parts 20
Ongoing2h 23m
Last published Tue, Apr 21, 2020
"Ano ba ako para sayo?"
"Bestfriend, 'yung laging nakakaintindi sa'kin masaya man o malungkot",
"Ahh gano'n ba? pano kung magkagusto ako sayo halimbawa?" tanong ko muli sa kaniya,
"Nako ano ba 'yang tanong na 'yan? Di tayo talo, ano nalang iisipin ng mga tao sa paligid natin haha ok nang magkaibigan lang tayo atleast walang break ups at tampuhan", tuloy-tuloy na wika nito,
Ngumiti ako at sinabing,
"Oo nga, sabagay tama ka dyan"
+-+-+-+-+
Saan ba patutungo ang pagkakaibigan kung ang isa'y nahulog na't napamahal sa kaibigang kaniyang laging nakakasangga?
Hayy,Complicated na nga ang buhay daragdag pa ang buhay pag-ibig, Nakoo.
Tunghayan at maiyak este mapamahal sa kwentong nalikha gamit ang mahiwagang mahika ng pagkakaibigan.
Mananatiling pagkakaibigan ba? O masisira't mawawala ang pinagsamahang na nabuo ng dahil sa lihim na pagtingin ng isa?
DISCLAIMER:
Ang istoryang ito ay walang katotohanan at base lamang sa imahinasyon ng manunulat. Pangalan, mga pangyayari, ginanapan, at nilalaman ay walang kahit na anumang koneksyon sa reyalidad.
All right reserved 2020©
Story of fiction by •MokAi•
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
"OWNED BY THE PSYCHOPATH"
Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."Complete
📖 BOOK 5: RAYS OF HOPE ✨🌻
Si Hoseok, ang tinaguriang "sunshine" ng BTS, ay laging nakikita ng mundo bilang masayahin, puno ng sigla, at liwanag. Ngunit sa likod ng matamis na ngiti ay may mga bigat na hindi madaling dalhin-pressure bilang idol, pagod na hindi maipakita, at takot na baka isang araw ay mawala ang kanyang kislap. Dumating si Mia, isang simpleng street photographer na may kakaibang mata para sa ganda ng mundo. Para sa kanya, hindi kailangan ng ilaw o engrandeng eksena para makita ang totoong emosyon-dahil sa isang simpleng kuha, nahuhuli niya ang raw beauty of life. Mula sa mga simpleng lakad sa café na puno ng sunflowers hanggang sa mga mahahalagang alaala sa ilalim ng mga bituin, natutunan nilang hindi lang litrato ang nakakakulong ng isang sandali-pati puso ay kayang mag-ingat ng mga alaala ng saya, sakit, at pagmamahal. Ngunit nang kumalat ang litrato nila online, si Mia ay naging biktima ng matinding batikos, at kinailangan nilang harapin ang unos nang magkasama. 👉 "Please don't misunderstand. She's someone precious to me." - Hoseok Sa kabila ng luha at pagsubok, pinili nilang ipaglaban ang isa't isa. At sa huli, sa gitna ng isang engrandeng concert, lumabas ang mga kuha ni Mia-hindi ng isang idol o superstar, kundi ng isang simpleng taong masaya, totoo, at puno ng pag-asa. 🌻✨ Rays of Hope ay isang kwento ng pag-ibig at pag-asa-na nagtuturo na ang tunay na liwanag ay hindi lamang matatagpuan sa spotlight, kundi sa taong handang manatili at magmahal sa kabila ng lahat.Complete
Lucky, Im inlove with my Bestfriend
This is a GxG Story! ☺️ "Gyle, ano ba!?" sabay hablot ko ng kamay ko dito, galing kami sa isang bar sa BGC at itong magaling kong kaibigan kung makahila sa akin akala mo wala akong feelings para masaktan sa paraan ng pag-hila nya, at talagang galit pa ito ng lingunin ako. "Umuwi na tayo." malamig na sambit nito. " Hindi pwede. may date pa ako, at tsaka diba kasama mo naman si zayne? uuwi naman ako eh. pero nag e-enjoy pa ako sa company nung kadate ko. kaya pls lang my friend, hayaan mo muna ako. ok?" maayos kong pakiusap dito, dahil lango na rin ako sa impluwensya ng alak ay hindi ko na iniintindi ang nagpupuyos na galit nito sa akin na hindi ko malaman kung ano na naman ang dahilan. " seryoso kaba maui? nag-eenjoy ka!? bakit hindi ko makitang komportable ka sa taong yun! bakit hindi ko makitang masaya ka sa pag-hawak at pagdikit nya sayo! ano bang klaseng enjoyment yang sinasabi mo ha maui, yun ba yung papayag ka na ikama ka nung nakakabwisit na lalaking yun ha!?" isang malakas na sampal ang natanggap nito mula sa akin. Sunod ng mabilis na pagtulo ng mga luhang kanina pa nya pinipigilan. "Wag kang umaktong parang concern na concern ka sa mga disisyon ko kung sino at anong klaseng lalake ang bibigyan ko ng atensyon at panahon ko. pls lang gayle, hayaan mo akong lumaya sayo. Pagod na ako! at kung magkakaroon ako ng pagkakataon na ibigay ang sarili ko sa isang tao. wala ka ng pakealam doon! Magkaibigan lang tayo. Sana alam mo parin ang lugar mo, kagaya ng sinabi mo sa akin noon. " Malamig kong bigkas dito at tsaka kumawala sa pagkakahawak nito at pumara ng taxi pauwi sa condo nya.
The Mysterious Secret of St. Madrigal University
St. Madrigal University. Isang sikat na unibersidad na hindi mo aakalaing may misteryosong sikreto. Sa ganda nito hindi mo lubos aakalaing may isang sikretong bumabalot rito na dadalin mo hanggang kamatayan, isang sikretong mahirap takasan at limutin. Paano mo nga naman lilimutin ang isang lihim na kayang baguhin ang buong buhay mo. Handa ka na bang tuklasin ang sikreto ng eskwelahang ito? PROLOGUE... "Nalilito na ko!! Gusto ko ng isang matinong sagot .. s-sino ba talaga?! sino ba talaga ang killer???" Sabi niya habang maluha-luhang nakasalampak sa sahig. Tinignan lang sya ng kausap na may seryosong muka at nag salita ito. "Gusto mong malinawan? Sige." Sagot naman nito. Unti-unti itong lumapit sa kanya at may inilagay ito sa kanyang kamay. "Panuorin mo yan kung gusto mo nang malaman ang lahat. Siguraduhin mo lang na talagang handa ka na." Sabi nito bago tuluyang umalis at iwanan sya. Tiningnan niya ang hawak na video camera na may nalilitong muka. Hindi lahat ng katiwa-tiwala ay maari mong pagkatiwalaan. Hindi lahat ng taong mukang inosente ay walang sala. Hindi lahat ng taong nakakasama mo ay kilala mo na. Mag-ingat ka, dahil hindi lahat sila pwedeng pwede mong asahan. Maging ang sarili ay mahirap masabing lubos mong kilala.Complete
THE PROMISE OF POSSESSIVE MAFIA TRILLIONAIRE (HUNTER PEREZ WINTER)
"Im sorry luna but i want to continue what my dad built" pagak naman akong natawa dahil sa sagot niya "Haahha hunter almost 6 years halos sabay na nga tayong lumaki tapos iiwan mo lang ako nag iisip kaba ahhh" galit na asik ko dito hinawakan niya naman ang kamay ko "I will be back i just need to complete my mission" hindi ko mapigilan tumulo isa isa ang mga luha ko "No ayoko wag *sniff* kang aalis *sob* please" umiiyak na ani ko dito niyakap niya naman ako "dont be sad hold my promise my moon i will be back wait me huh iloveyou my rules always fallow that huh" umiling iling naman ako "No sasama ako pupunta din ako sa france please" pakiusap ko dito hinarap niya naman ako "I dont want to involve you here luna ayaw kitang mapahamak trust me lahat ng ginagawa ko para satin din to" umiling ulit ako "Ano ba biro bato sige ka ipag papalit kita kay havier pag umalis ka" pananakot ko dito habang umiiyak "Tsk id*ot do you think i will let that happen syempre sasama si havier sakin" sinamaan ko naman siya ng tingin "See si havier pwedeng sumama ako hindi" maktol ko dito hinawi niya naman ang buhok ko bago hawakan ang bewang ko "Tsk, dont be a hard headed huh ang tigas talaga ng ulo mo" saway neto sakin "pag umalis ka hindin na kita kakausapin kahit kaylan" pag babanta ko dito pinitik niya naman ang noo ko "Tsk, aalis ako sa ayaw at sa gusto mo kaya wag mokong tinatakot diyan since you was borned you are already mine i am right?" ani neto tinaasan ko naman siya ng kilay "Saan mo naman napulot yan" takang tanong ko "yes or no" pinang ikutan ko naman siya ng mata "yes" maikling sagot ko, nagulat naman ako ng mabilisan niya kong halikan "Bastos" galit na asik ko sito "what's wrong with that you told to me you're already mine" maang na sagot neto kaya kinurot ko sya "Sige layas na bwiset" galit na asik ko dito nginitian niya naman ako bago tumalikod mag lalakad na sana siya nang hawakan ko yung braso niya "Joke lang ehhh dito ka lang" mangiyak ngiyak na ani koComplete
When words fade
Akala ko forever na. Akala ko sapat na 'yung pagmamahal ko para manatili siya. Pero hindi pa pala sapat. Iniwan niya ako nang walang dahilan, walang paliwanag. Iniwan niya akong bitbit lahat ng alaala, habang siya... parang ang dali niyang lumimot. Sakit na hindi mo maipaliwanag. Parang may malaking butas sa puso ko na kahit anong pilit, hindi agad gumagaling. Pinipilit kong kalimutan, araw-araw. Pero minsan, ang alaala niya ang huling pumapatak sa gabi ko - yung mga tanong na paulit-ulit na bumabalik: "Bakit ako hindi sapat?" "Anong kulang sa akin?" "Bakit ako lang ang naiwan?" Minsan, natatakot akong makita siya ulit. 'Yung tipong bigla na lang, sa lugar na hindi ko inaasahan - magkaharap kami. Ano kaya ang gagawin ko? Tatahimik na lang ba ako? O lalaban? Pipiliin ko pa ba siyang mahalin, kahit sinabi niyang tapos na? O kaya ngayon, pipiliin ko na ang sarili ko? Hindi madali 'to. Pero natutunan kong hindi lahat ng "goodbye" ay katapusan. Minsan, simula siya ng paghilom. Sa katahimikan at sakit, unti-unti kong natutunan na mahalin ang sarili ko ulit. Na hindi ako kulang, hindi ako hindi sapat - Ako ay buo, kahit na wala siya. Ito ang kwento ko: Kwento ng pag-ibig na naglaho, At kwento ng pag-ibigComplete
Prescend
Sa gitna ng pagod, pighati, at mga pagsisisi ng 2025, paano kung ang tanging dasal mo-ang bumalik sa mas simple at buong kahapon-ay bigla na lang dinggin ng tadhana? Si Brix, isang 21-anyos na college student, ay nagising isang umaga sa isang pamilyar ngunit ibang reyalidad. Bumalik siya sa taong 2017, sa katawan ng kanyang 15-anyos na sarili. Dala ang isip, alaala, at sakit ng hinaharap, napilitan siyang harapin muli ang high school-ang mga kaibigan, ang mga dating crush, at ang mga pagkakamaling gusto niyang itama. Sa kanyang paglalakbay, muling sisibol ang mga "what if" sa piling ni Raley, ang payapang koneksyon; ni Kaia, ang bawal na ritmo; ni Cris, ang matalinong best friend; at ni Nina, ang unang pag-ibig. Ngunit ang lahat ng ito ay nababalot sa anino ng isang pangalan: Elara. Ang kanyang "North Star." Ang babaeng dahilan ng lahat. Ang bawat kilos ni Brix ay isang lihim na liham na isinusulat para sa kanya. Sa mundong puno ng pangalawang pagkakataon, kaya ba niyang lampasan (pass) ang mga pagsubok, o mananatili na lang ba itong isang magandang regalo (present) na pansamantala? Sa huli, kaya ba niyang mag-PRESCEND? Isang kwentong hinulma ng imahinasyon, pero isinulat ng totoong alaala at tibok ng puso.Complete
Seducing My Hot Butler
Nanginginig pa rin si Ariella habang hinahablot siya ni Kayden palabas ng bar. Ramdam niya ang matigas na pagkakahawak nito sa kanyang pulsuhan, parang kandado na ayaw siyang pakawalan. Tahimik ito buong biyahe pauwi, ngunit umiigting ang mga panga nito habang nag mamaneho, mga mata'y naglalagablab-isang babala na hindi dapat balewalain. Pagkapasok nila sa kwarto, sinarado ni Kayden ang pinto nang madiin. Humugot ito ng malalim na hininga, saka mabigat na tumingin sa kanya. "Ariella... anong akala mo ang ginagawa mo sa dancefloor? Nakita ko kung paanong pinagmamasdan ka ng lahat. At hinayaan mo pa silang hawakan ka." "Bakit? Trabaho mo bang bantayan pati ang bawat galaw ko? O naiinggit ka lang dahil hindi ikaw ang humawak sakin kanina" naka ngisi kong sabi Napalapit si Kayden, halos idikit ang katawan sa kanya. Mariin ang pagkakatingin nito, parang sinisidlan ng apoy ang bawat salita. "Huwag mo akong subukan, Ariella. Alam mong may hangganan ang pasensya ko." Paos na sabi ng binata sa kanya Bago pa siya makasagot, isinandal siya ni Kayden sa pader, ang mainit na hininga nito ay dumampi sa gilid ng kanyang leeg. Naramdaman ni Ariella ang mabilis na tibok ng puso niya-hindi lang dahil sa takot, kundi dahil sa kilig na tinatago niya. "So what now? Are you gonna punish me because of what i did?" Bahagyang napapikit si Kayden, pinipigilan ang sariling damdamin. Ngunit nang muling magtama ang kanilang mga mata, alam nilang pareho-wala nang atrasan. Ang parusang ibibigay niya ay hindi lang tungkol sa disiplina... kundi tungkol sa apoy na matagal na nilang nilalaro. "I will ravish you right now slowly, deliberately until every ounce of defiance melts away. I'll make you tremble beneath my touch, until your pride gives way to nothing but desire. And when you can no longer resist, when the only thing you crave is me, you will beg for more." Husky voice of him at sinunggaban ka agad ng binata ang dalaga. "Ahhhh!! Kaydennn"Complete
The Secret Island
"Hinding-hindi ka makakalabas sa islang ito," nakangising sambit ni Kallias habang dahan-dahang humahakbang palapit sa akin. "Anong ibig mong sabihin? Please lang, huwag kang lumapit!" nangangatog kong sagot. Ramdam ko ang matinding takot, lalo na't sinabayan pa ito ng malamig na simoy ng hangin. Malakas ang kabog ng aking dibdib habang paatras akong lumalayo, hanggang sa mapagtanto kong wala na pala akong matatakbuhan. "Simple lang naman ang request ko Arren. Kung papayag ka sa kasal na ino-offer ko, malaya kang makakapasok at makakalabas sa isla namin. You'll get all the privileges bilang asawa ko," nakangiti at tila kumpiyansa pa niyang wika. Proud pa talaga siya sa sinasabi niya, samantalang ako'y nangingilabot sa kakaisip kung paano makakatakas mula sa lalaking ito. Hindi ko inakala na ang planado kong pagbisita sa matagal ko nang kaibigan na si Namya ay hahantong sa ganitong sitwasyon. Akala ko, isa lamang itong simpleng bakasyon. Pero ngayon, pinagsisisihan ko na kung bakit ko pa naisipan ang bakasyon era goal na ito. Uuwi pa ata akong isang bangkay. Pero kahit bangkay ko siguro, hindi na makakauwi. Dahil sa islang ito, walang nakakalabas kapag natuklasan mo ang kanilang tinatagong sikreto.
Loving Her
Si Syeon Blake Alcazar ay isang mahirap lang wala na rin siyang kasama sa buhay. Kasi ang mom and dad niya ay namatay dahil sa sumabog na eroplano papunta sa business trip. Actually hindi naman talaga siya mahirap lumayo lang ang loob niya sa mga relatives niya dahil sa hindi niya gusto ang mga ugali nito na kahit ang ipinamana ng kanyang mga magulang ay kinuha sa kanya. Pero hindi na siya nag habol pa dahil mas gusto niya ang katahimikan pero meron siyang isang pinsan na close na close niya siya si Drake Alcazar tinuturing niya itong kuya. Si Drake ay isang business tycone mayaman ito pero kahit anung tulong ang inooffer niya ky Syeon ay hindi ito tinatanggap isa na dito ang pag aaral ni syeon pero tumatanggi ito dahil ayaw niya ng mag aral kasi ayaw niya sa mga tao. Pero meron siyang dalawang kaibigan na ang turingan nila sa isat' isa ay kapatid. Mayaman din ang nga kaibigan nito pero kahit anung mang yaman o kahirap ka sa buhay ay hindi nila ito hinuhusgahan. Si Syeon ay hindi rin naniniwala sa pag ibig dahil hindi naman siya interesado dito until she meet the professor of her friends na kasama rin ang mga gusto ng kaibigan nyang mga professor. Hindi rin alam ng mga kaibigan niya na nag sisikap siya sa buhay na siya mismo ang bumubuhay sa sarili niya ang alam lang nila ay binibigyan siya ng pera ng pinsan nyang si Drake pero hindi dahil siya mismo ang nag hahanap buhay para sa sarili niya ng hindi rin alam ng kaibigan niya kung anu ang trabaho niya dahil hindi niya ito pinapaalam.Complete
Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."
More detailsContent Guidelines