PİNHAN
  • WpView
    LECTURAS 587
  • WpVote
    Votos 174
  • WpPart
    Partes 3
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, may 2, 2020
Gözlerimi küf ve yosun tutmuş basık duvarlarda gezdirdim. Tek tük yanan lambalar beni korkutsada bu yolun sonunu görmeliydim. Kendim için değil geleceğimiz için bunu yapmalıydım. Kim bile bile hayatını tehlikeye atardı tabiki ben(!) ama haklı sebeplerim var gerçekten. Ben kafamda dönüp duran senaryolar ve tilkilerle birlikte adılarımı hızlandırdım. Evet yolun sonuna geliyordum artık. Karşımda paslı büyük demir bir kapı vardı. Her şey bu kapının ardında saklı kimisinin ulaşmak isteyipte ulaşamadığı yer kimisininse söverek andığı bu yer bir kapı uzağımdaydı peki ben gerçekten bunu yapmak istiyor muydum? Evet uzun zamandır istediğim tek şey artık bu lanetin bitmesi. Peki ya bitmezse? Ya istediğim gibi gitmezse? Ya başaramazsam? İşte içimi kemiren şey başaramamak, işin sonunda başaramamak var, tüm hayatını mahvetmek. Derin bir nefes alıp kapının kolunu çevirdim artık geri dönüşü olmayan bir yola girmiştim . Peki sen bu yolda benimle olacak mısın? bana destek olacak mısın? Hadi o zaman hemen kitaplığına ekle ve bu macerada benimle birlikte ol. :)
Todos los derechos reservados
#172
çete
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido