Story cover for Do I Cross Your Mind by Bluntie
Do I Cross Your Mind
  • WpView
    Leituras 152
  • WpVote
    Votos 10
  • WpPart
    Capítulos 10
  • WpView
    Leituras 152
  • WpVote
    Votos 10
  • WpPart
    Capítulos 10
Em andamento, Primeira publicação em abr 11, 2020
We were in 5th Grade and I could still remember the things we used to do. The lessons we learned together. Saan ka na ba ngayon? Ba't ang layo ng agwat ng lahat lahat sa pagitan nating dalawa? Magkaparehas lang naman tayo ng edad pero ba't ang layo natin? 


"Lance, what are you thinking of?"

Tanong ko sa kaibigan kong kanina pang nakasimangot habang nalulunod sa kanyang malalim na pag-iisip. Hindi man lang niya ako hinarap na kanina pa ay nasa tabi niya na. 


"Fixing my thoughts on someone na I think I like, psh"

Finally, may nasagot na siya sabay pagkunot-noo niya at pagtataboy sa invisible thoughts na pinapanggap niyang nasa harapan niya. Nang pumasok at nagregister na lahat sa isip ko, I smiled and looked at him.


"Lance, ..."



"Tasha."

May tumawag sa akin. Bakit? Bakit ikaw?
Todos os Direitos Reservados
Inscreva-se para adicionar Do I Cross Your Mind à sua biblioteca e receber atualizações
ou
#786unrequited
Diretrizes de Conteúdo
Talvez você também goste
Always In Your Corner, de r-yannah
22 capítulos Em andamento
Labing-anim na taon na ang lumipas, hindi ko parin alam anong tawag sa kung anong meron sa aming dalawa. I can't even say we're friends. Kaibigan siya ng kaibigan ko. Kakilala? Kapit-bahay? Dating schoolmates? The list goes on but inside my head, there's something more between us than being simply acquainted. Special connection? Every after four years kasi, may nangyayaring importante sa buhay kong konektado sa kanya. Pure coincidence? Maybe. Baka nagkataon lang talaga at hindi gawa ng tadhana. 2010, 2014, 2018, 2022. . . tapos ngayong 2026. Bakit lumilitaw siya sa mundo ko kada apat na taon? May schedule ba siyang sinusunod? Destiny ba o free will? Like desisyon niya talagang magtago at magpakita sa'kin kung kailan niya gusto? No matter what it's called, there's one thing that's constant every time I see him. My feelings. Pakiramdam na hindi ko maipaliwanag hanggang ngayon. Emosyon na hindi ko mapangalanan. Kung kailan nagsimula, 'di ko na tanda. Literal na nakatitig lang ako sa kanya isang araw tapos napagtanto ko nalang na parang may nag-iba. I know it's not love-or is it? Attraction lang ba? Harmless crush? Ewan. Basta kapag nakikita ko siya, my feelings get swayed. Some unknown force tugs my heartstrings. I always find myself being pulled towards him. Nang muli kaming nagkita sa taong ito, parang biglang gusto kong alamin kung ano ba talaga 'tong nararamdaman ko. Gusto kong pangalanan. I-explore. Bigyan ng chance na mag-flourish. Seeing him again made me wonder na Oo nga, bakit hindi nalang kaming dalawa? ***
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 ), de Terry_Fide
61 capítulos Concluída
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
Memoirs of a Suplada: A True Story, de PaulaDespalo
8 capítulos Concluída
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?
Talvez você também goste
Slide 1 of 10
Jail Break (COMPLETE)  boyxboy- daichi_writes cover
Uncontrolled Love❤ cover
Almost Paradise cover
This Summer with Los Viajeros (BxB) cover
The Deal Of Love                        ♥︎{COMPLETED}♥︎ cover
Always In Your Corner cover
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 ) cover
Trapped cover
Memoirs of a Suplada: A True Story cover
The Story Of Us cover

Jail Break (COMPLETE) boyxboy- daichi_writes

18 capítulos Concluída Maduro

INTRODUCTION JAIL BREAK. Dito kami nagkita muli ng taong labis kong minahal. Ang kaniyang mukhang guwapo at ugaling maginoo ngunit 'di lang naman ang kanyang mukha ang aking minahal kundi ang kanyang labis na pagmamahal para sa akin. Labis ko siyang hinangaan sa angking lakas at kisig pag dating sa verbal at pisikalan, lagi siya naikot sa isip ko at hindi ko na maitanggal pa? paano kung nalaman niya ang aking lihim na pag-tingin? magbabago ba ang aming pagsasama? lalo paba ako mapapasama? iingatan niya ba ang nararamdaman ko? o itataboy? na parang bula? Dito ko ba talaga siya nakilala at dito kami nagkita? Rito rin kaya kami, malalagutan ng hininga? Sa kulungan? at himpilan ng nga masasamang tao? ang totoo? Hindi ko alam ang totoo. Samahan ako at ang aking kasama sa kwento ko mula sa loob ng kulungan. Ako nga pala si Art. Kalimutan ang dati at magsimula sa ulit ang pinakahinangaan ko sayong salita. Napakalakas mo sa verbal at Pisikal? ngunit, ako ang iyong kahinaan.