HAYIR DIR

HAYIR DIR

  • WpView
    Reads 144
  • WpVote
    Votes 22
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 2, 2020
Telefonuma gelen mesaj la donup kalmıştım Kim bu yaa 0531## : yeni okulun da ilk günün nasıl geçti ? Me : Sen kimsin ! ?? 0531##: Benim kim olduğumun şu an bi önemi yok Şu an ki konumuz senin okulunun nasıl geçdiği. Me: HAYIRDIR neden senin kim olduğun önemli değil de benim okulumun ilk günü önemli Hem sana ne ya benim okulum dan git başkasıyla DALGA GEÇ!!. 0531##: BEN DALGA GEÇMEM ÇEVRİMDIŞI ....... KİTABI BEYENİRSENİZ DİYER BÖLÜMLER GELİCEK
All Rights Reserved
#130
yazışma
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • SINIR |Tamamlandı|
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • KOR | Yarı Texting
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||
  • Sonradan Gelen | Texting
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)
  • MÛTENÂ
  • Diyetisyen |Texting
  • Nar Çiçeği

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

More details
WpActionLinkContent Guidelines