KARANLIK VARİSİ

Hislerini kontrol etmek ne zor mu meğerse... Hataların, pişmanlıkların, üzüntülerin, sevgilerin, umutların yoluna engel olup seni olmadığın biri haline getirmeye çalışır. Kendini tanıyamaz olursun. Nasıl olduğunu bilemez kendini kontrol edemez olursun. Etrafındaki insanlara anlatıp yol göstermelerini istersin ama bilmiyorsun ki onlar sana kulaklarını tıkamış. Yalnızsın. Sana yardım edebilecek kişi sadece sensin.

İçindeki sese kulak ver; seni yaşadığın hislerin çukurundan çıkaracak cılız ve çaresiz ses, o karanlıkta yaşıyor, aydınlatmanı bekliyor.
Bir odanın köşesinde kollarını dizlerine sararak ağlayan o kız çocuğu sensin. Kalkıp güçlü olduğunu, kimsenin seni yıkamayacağını etrafındaki herkese göstermen gerekiyor.

Kendine değer veremeyen, hatalarıyla pişmanlıklarının altında ezilen, çocukluğundan kalma yaraları sarmayan ve kalbinde yıkılmayacağına inandığı duvarlarıyla güçlü olabilecek miydi? İçindeki asıl gücün farkında olmayan Eliz Erden yapabileceklerinin farkına vardığında ya kalbi o karanlıkta taşlaşacak ya da kalbini karanlıktan aydınlığa çıkaracaktı. Eliz kalbini karanlıktan koruyabilecek mi?