My Crazy Lovey Dovey (On-going)

My Crazy Lovey Dovey (On-going)

  • WpView
    Reads 200
  • WpVote
    Votes 26
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadOngoing2h 52m
WpMetadataNoticeLast published Thu, Sep 17, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Dalawang tao na unang pagkikita pa lang ay nagkainitan na at halos magpatayan na dahil sa sobrang galit sa isa't-isa. Sabi nga nila'Mapababae man o Lalake nagrarambol pa din'. Pero paano kung isang araw pinagtagpo ulit sila ng pagkakataon na halos isumpa na nilang dalawa. Posible kayang magkasundo ang dalawa ito sa isang ARRANGE MARRIAGE ng mga magulang nila? At posible din kayang may mabuong pag-ibig sa gitna nila?
All Rights Reserved
#7
tantan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sa Gitna Ng Lahat
  • The Unforgettable Crush
  • The Nerdy Girl
  • ANG MAGKABILANG MUNDO NAMIN NI ALEJA
  • CONTRACT WITH MR. BILLIONAIRE (STILL EDITING)
  • I'm just his wife on paper
  • Between serves and secrets
  • Tinted Canvas (AMBROSIA SERIES I)  [Completed✔️]
  • mediocre girl
  • 𝑺𝑺𝑮 𝑷𝑹𝑬𝑺𝑰𝑫𝑬𝑵𝑻

Sa Gitna ng Lahat "Minsan, kailangan mong maligaw para matagpuan mo ang sarili mo. At siya." Makulimlim ang langit. Nasa gitna ako ng crowd-naka toga, may medal sa dibdib, at hawak ang isang sulat na ilang taon kong itinago. Sa likod ng ingay ng graduation ceremony, natanaw ko siya. Si Akira. Pareho pa rin ang titig. Tahimik. Seryoso. Pero ngayon, may lungkot. At may tanong. "Xavier," sabi niya, habang nilalabanan ang mga luhang ayaw bumagsak. "Ngayon na natapos na tayo... anong susunod?" Tumingin ako sa kanya. Sa lalaking minahal ko sa gitna ng lahat-sa gulo, sa katahimikan, sa sakit, sa kilig, sa pagkalito. At ngumiti ako. "Siguro... simula ulit." Sa paligid, may mga taong palakpak ng palakpak. May mga sumisigaw ng pangalan ko. Pero ako, tahimik lang. Kasi sa wakas, natapos din ang chapter na akala ko'y walang ending. Pero may nakalimutan akong isa. "Martin..." Narinig kong binanggit ang pangalan niya sa kabilang side ng stage. Nagkatinginan kami. May lungkot. May ngiti. At isang pangakong hindi na kailangang bitawan. Kasi sa gitna ng lahat ng nangyari... ako ang pinili ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines