LİSE DEVRİYESİ

LİSE DEVRİYESİ

  • WpView
    Reads 3,597
  • WpVote
    Votes 522
  • WpPart
    Parts 25
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 19, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Herşey her zaman yolunda gitmez öyle değil mi ? Acaba bizim kilerin işleri yolunda mı ? Bir birine tutunmaya çalışan. Hayattan beklentisi olmayan insanlar da var. Kör olan gözünün önündekini göremeyenlerde. Sırf popüler olmak adına ismini cismini bile satacak olan insanlarda var... Bunların arasında; Hiç bir şeyi takmayan güvendiği insan sayısı sağ elinin parmak sayısını geçmeyen bir genç kız... Ve hayat ona ne derse desin. Ne yaparsa yapsın. Enkazların altında yüzünde derin bir tebessümle çıkan ve genç kıza iyi gelmeye çalışan ama daha önce kendinden başka kimsenin yarasını sarmadığı için eline yüzüne bulaştıran bir genç adam... *"Ne olursa olsun gülümse!"dedi. Durdu ve bana sarıldı. -"Sen de ne olursa olsun susma. Hayat susarak geçirilecek kadar kısa ve değersiz değil. Ne olursa olsun konuş. Çünkü ben seni hep dinleyeceğim."dedim.
All Rights Reserved
#51
güzel
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines