KAÇAK ATEŞBÖCEĞİ

Alayla gülüp yüzüme doğru eğildi. Beni köşeye sıkıştırmanın zevkini dibine kadar yaşıyor pislik. "Burada statü farkı yok değil mi Sevda?" Parmaklarıyla saçlarımı geriye attığında alayla ona baktım ben de. "Yanıldınız Şahin Bey, asıl statü farkı tam olarak burada." Anlamaz gibi bana bakmaya devam ederken sırıtıp ona doğru adımladım. Aşağılayıcı bakışlar şimdi benim gözlerimde yer edinmişti. "Sizce de görev yapan bir polisin basit bir öğrenciyle işi nedir?" Kaşlarımı kaldırarak ona sorumu yönelttiğimde parmaklarım bu sefer adım adım kalbini buldu. "Hiçbir sebep yokken bu kadar hızlı olması biraz şüpheci değil mi? Şahin Bey, yoksa gergin misiniz?"

*

"Bana neden ateş böceği diyorsun?"

"Sürekli kaçıp kaçıp duruyorsun ve bir anda parlıyorsun ama sonra o kadar sakinleşip düz gözlerle bana bakıyorsun ki ışığın yok oluyor." Ayağa kalkıp sandalyemin yanına geldi ve elini duvara yaslayıp bana doğru eğilmeye başladı. Boş katta başbaşa bu kadar yakın olmak ve kokusunu solumak beni utandırırken beklemediğim bir itiraf aldım. "Ne zaman utansan parlamaya başlıyorsun ama ne zaman uzaklaşsam sönüyorsun."

*

"İşini bir kenara bırak ve ben ne dersem onu yap."

"Babanı ara ve kaçtığımı söyle."

Ateşböceği ve Marsel.