พยัคฆ์ เขานึกถึงสามพี่น้องนั้นแค่เสี้ยววินาทีเดียวในตอนที่เพ็ญนภาเกริ่นในช่วงแรกเท่านั้น นอกจากนั้น...เขาอาจจะมีบ้างที่หวนนึกถึงใบหน้าขาวซีดในอ้อมแขน แก้มนวล ขนตายาวหนาเป็นแพ แล้วไหนเนื้อตัวที่นุ่มนิ่มนั่นอีก เขาไม่ได้พูดอะไรกับโบตั๋นเลย แต่เธอเหมือนจะดักทางความคิดเขาได้ทั้งหมด เขาปล่อยให้เธอพูดอยู่คนเดียว อย่างคนที่เหนือกว่า แล้วความจริงที่เขารู้อีกข้อ...คนที่เขาเคยอยากได้ เคยอยากครอบครอง น้องกระโดดแมวนั่น เป็นผู้ชาย... หยก ผมเองยังรู้สึกแปลก ๆ ความรู้สึกรุนแรงนี้ ผมไม่เคยเจอมาก่อน รู้แต่ว่ามันอันตราย เหมือนกับว่า มีเสือกำลังแอบสุ่มดูเหยื่อของมันอยู่มุมมืด เพื่อรอค่อยเวลาสำหรับออกล่าและตะครุบเหยื่อ ซึ่งผมนี่แหละคือเหยื่อของเสือร้ายตัวนั้น โบตั๋น ดิฉันก็ทราบด้ว
More details