Let it happen |Hood

Baktığımda bile içimde bir şeylerin harekete geçmesini sağlayan kaslı kolları, bana sarılıydı. Beni yakıp kavuran dolgun dudakları sarı saçlarıma ufak öpücükler konduruyordu. Havai fişekler gecenin karanlığını aydınlatırken, ona bakıp gülümsedim. Onu sevdiğimi biliyordu.

Ben de onun beni sevdiğini biliyordum.
Belki de normal vanilya çiftlerden olabilirdik, hayatımız onlar gibi sıradan olsaydı...Aslında eskiden sıradan olduğunu sanıyorduk. Kulaklarıma silah sesinin dolmasıyla çok sevdiğim çikolata gözlerine baktım. İkimiz de derin birer nefes alıp, önümüzdeki silahlara uzandık.
Ateş etmeden önce ne olur ne olmaz onu öptüm, belki bu bir veda öpücüğüydü bilemezdik. Keşke sadece sıradan liseli gençler olarak kalsaydık.
Silah sesleri yaklaşırken bana baktı.

" Seni seviyorum." diye fısıldadı.

" Ben de." diye karşılık verdim. Sonra sırtını bana yasladı ve silahlarımızı karşıya doğrulttuk.

İşte şimdi yine başlıyorduk.

|15.04.20|