Sokak Çocukları

Sokak Çocukları

  • WpView
    Reads 10
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 29, 2020
Yoğun bir sigara ve parfüm karışımı koku burnuma dolduğunda içimde uyandırdığı his beni ürküttü. Parmaklarımın arasındaki çatalı tabağımın kenarına bırakarak ellerimi izlemeye başladım. Mistik kokuda kendimi kaybetmiş bir şekilde bakışlarımı kaldırmaya çekiniyordum. İlk defa beni etkisine alan bu hisle nabzım hızlanmaya başlamıştı. "Seni burada görmeyi beklemiyordum Aksel." Aksel. Bacağımı diğer bacağımın üstüne attım. Avuçlarım terlemiş, gözlerim buğulanmıştı. Dudaklarımı aralamış bir şekilde derin nefesler almaya çalışıyordum. "Uzun zamandır yurt dışındaydım. Babamın işlerini toparladıktan sonra geri döndüm. Aslında güzel bir haberim var, müsadeniz olursa?" Babam yanındaki boş sandalyeyi çektiğinde irkilerek bakışlarımı ellerimden kaldırdım. Onu gördüğüm ilk andı. Siyah bir gömleğin üzerine deri bir ceket giymişti. Pantolonu jilet gibi oturmuştu üzerine. Kızıla çalan kahve saçları dağınık bir şekilde alnına dökülmüştü. Dolgun dudakları yarım bir şekilde kıvrılmıştı. Gözlerinin altında gözle görülmeyecek kadar ufak çilleri vardı. Bakışları kısa bir süre üzerimde gezindi. "Kızımla tanış." Gözlerini kıstı. Elini bana doğru uzattığında sonunda kendimde biraz da olsa güç bularak elimi elinin içine bıraktım. Saniyeler içerisinde kasıklarım ağrımaya başlamıştı. Bu hissi şu yaşıma kadar kimsede hissetmemiştim. Kağan ile sevişirken bile kasıklarımın bu kadar heyecanla kavrulduğunu hatırlamıyordum. Baş parmağı buğday tenimi okşadığında elektrik çarpmışçasına elimi elinin içinden çektim. "Lidya." Kısık sesime karşı sırıttı. "Güzel isim." Hikayemiz, şimdi başlıyordu.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • AZE
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem)
  • Gözler Aynı Sen
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • ASENA
  • RUH-U REVAN (Askıda)
AZE

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

More details
WpActionLinkContent Guidelines