Thompson University

Thompson University

  • WpView
    LECTURAS 68,417
  • WpVote
    Votos 2,996
  • WpPart
    Partes 101
WpMetadataReadContinúa7h 24m
WpMetadataNoticeÚltima publicación mar, may 31, 2022
WpInfo
Ficción
Romance
Thompson University,isang Unibersidad na masasabi mong kakaiba,ito ay isang paaralan ng mga estudyante, na anak o nanggaling sa mga kilalang pamilya. Mga pamilyang may yamang taglay. It is an incredible school,may mga teacher na ubod sa galing kung magturo,pero sa school na ito hindi pinagtutuunan ang pagtuturo ng magandang ugali sa mga studyante, their focus is all about academic only. Ngunit paano kung may iisang studyanteng nanggaling sa hirap at sa public school na nabigyan ng scholarship para magkaroon ng tyansang makapag-aral sa isang pinakamahal na University sa buong mundo? At makakasalamuha niya ang mga studyanteng hindi nabigyan ng sapat na aral about manner? Is it possible that she can survive?
Todos los derechos reservados
#276
universityseries
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • The Love We Can't Have
  • The Gangster Queen Of The Worst Section
  • FIRST LOVE
  • Heartless Meet Cold Gangster King (R+16)
  • Unexpectedly Falling
  • THE FIVE PRINCE AND ANGEL (COMPLETED)
  • Sweetest Karma SERIES 2 [COMPLETED]
  • bakit hindi natin aminin?

"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido