Mafyanın Meleği

Mafyanın Meleği

  • WpView
    Reads 629
  • WpVote
    Votes 60
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 18, 2020
Okulun avlusuna park ettiğim arabama doğru ilerlerken telefonuma bildirim geldi. Hem yürüyor hem de telefona bakıyordum. Beklemediğim bir anda birisine çarptığımda kafamı telefondan kaldırdım. Bir kıza çarpmıştım. O da kafasını kaldırıp gözlerime bakarken, ikimizin de gözleri buluştu. Kumral saçları ve mavi gözleri beyaz teninde o kadar güzel duruyordu ki. Yüzünde makyaj yoktu ama bu halde bile diğer boya küpü kızlardan daha doğal gözüküyordu. Gözleri gözlerimi delip geçerken tekrar tekrar baktım ama gözlerini kaçırdı ve özür diledi. "Şey..ben özür dilerim." Benim bir şey dememi beklemeden hızlı adımlarla okula girdi. Neydi şimdi bu? Arkasından birkaç saniye boyunca baktığımda tekrar arkamı döndüm ve ağır adımlarla arabama doğru yürüdüm. Şöfor koltuğuna binip elimdeki telefonu yanımdaki koltuğa fırlattım. Okuldan U dönüşü yaparak çıktığımda gaza yüklendim. Gözleri aklımdan gitmiyordu. Arabayı holdinge sürdüm. Siktiğimin gözleri bir türlü çıkmıyordu hala aklımdan. 📌Sadece eğlence için yazılmıştır. Fazla ciddiye almayınız. 📌Klişe damarınızı patlatmak için buradayım.
All Rights Reserved
#10
çınar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines