UMER
  • WpView
    Reads 194,133
  • WpVote
    Votes 9,169
  • WpPart
    Parts 21
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 8, 2025
Albay ile kadının gözleri buluştuğunda ikisinin de dudakları kıvrıldı. Sonunda iki yıldır üzerinde çalıştıkları görev için harekete geçilecekti. Genç kadın hazır ola geçerek , komutanına askerî selam ve tekmil verdi. " Yüzbaşı Umay Kıraç / Trabzon Emredin Komutanım" Albay Selim Çelik kadına " Otur ! Yüzbaşı Kıraç." dedi. Umay hiçbir harekette bulunmadan aynı şekil durdu. Albay Selim Çelik askerine belli etmeden tebessüm etti. Bu kadının saygısını takdir ediyordu. " Bu bir emirdir asker! " diyerek kozunu kullandı. Neticesinde üstlerden gelen her emiri astlar uygulamak zorundaydı. Bu yıllardır süre gelen bir askerî disiplindi. Albay Selim Çelik çekmecesini açarak içinden operasyon evraklarının bulunduğu dosyayı çıkardı. Genç kadına elindeki dosyayı uzattı. Umay kendisine uzatılan dosyayı Albay'ın ellerinden aldı. Bu dosyadaki operasyon bilgileri önemliydi , her zamankinden farklıydı. Ama Umay için manevi bir değeri de vardı... Bu operasyon ile annesinin katillerine bir adım daha yaklaşacak o soysuzların son nefeslerini acı bir şekilde vermelerini sağlayan bizzati kendisi olacaktı. * Gizli görev için gittiği Mardin'de gerçek ailesi ile karşılaşması?! Daha önceden 'VATANIM' adı ile yayınlanan bir kurgudur! Yaptığım değişiklikler ile tekrardan sizlere sunuyorum. Dikkat : Kitapta yer alan karakterler ve kurumlar tamamen kurgusal , hayal ürünüdür. 28.02.2023
All Rights Reserved
#199
askerkız
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines