HAZEL (DÜZENLEMEDE)

HAZEL (DÜZENLEMEDE)

  • WpView
    Reads 301
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 12, 2020
Genç kız kendisine silah doğrultan adama bakarak, geri geri gitmeye çalışsa da arkasında bulunan ağaçla durmak zorunda kalmıştı. Korku içinde silahı tutan adama baktı, korkusu ve heyecanı bir olurken genç kız ne yapması gerektiğini bilmediği için hiçbir şey yapamıyordu. Kendisine doğru bir adım atan adam nefessiz kalmasını sağlıyordu. Korku içinde adamın yeşilimsi bakan gözlerine baktı. Bu gözleri ne kadar da çok seviyordu. Adam bir adım daha attı ve. Korkudan titreyen kadınına bakarak "benim olanı benden alamazsın, unutma ki sen yalnızca bana ait olabilirsin" dedi ve kızın tam kalbinden vurarak ölümüne sebep olmuştu. Genç kız kanlar içinde yere yığılırken, adam tek dizini kırıp genç kızın şakağına bir öpücük kondurup "artık bana aitsin" dedi ve arkasına bakmadan karanlık ormanda bir gölge gibi kayboldu. Genç kız ağzındaki metalik tattan sonra öksürük krizine girerken acı içinde giden adamın arkasından baktı ve "seninim sevgilim" dedi gözlerini sonsuzluğa doğru kapatırken... Iki kalp Iki acı Iki hastalık Her kalp baska bir kalpte iyileşmek için zamanın gelmesini bekler. Hazelin bitmek bilmeyen hastalığı. Zehirin sonu gelmeyen amansız acısı. İki kalp birleştiği zaman ölümsüzlük kazanır, onlara göre bu AŞK. diğerlerine göre bu bir lanet.
All Rights Reserved
#268
burak
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines