ÇATLAK

ÇATLAK

  • WpView
    Reads 21
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 18, 2020
Güzel bir sabaha uyandığımı sanmıştım. Yanılmışım. Her şey bir günde değişebilir miydi? Bilmiyorum. Öyle olmadığı kesindi. Ama siz değişimin sancılarını görmezseniz bir anda doğduğunu sanırdınız. Bana da öyle olmuştu. Belki de görmek istememiştim emin değilim. Yine de suçlu olduğum kesindi. Bütün görmeyen veya görmezden gelenler gibi. Hepimiz hatalıydık. Bu yük herkesin omzundaydı. Düzeltmesi gerekenlerde bizlerdik. Bu yüzden korkusuz olmamız gerekiyor. Sadece en ileriye gitme riskini göze alanlar ne kadar ileriye gidebileceklerini bilirler. Bizler ilerinin de ilerisine gitmek zorunda olanlarız. Bizler 'İlerileriz'.
All Rights Reserved
#88
çatlak
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • DUHUL
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • Vortaris
  • On Üçüncü Pay
  • Albay Kızı
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • YAPAY KALP +21

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines