ZEVAHİR

Başını yavaşca kaldırıp bana baktı. Bakışları nefret doluydu. Canını yakmışım gibi bakıyordu ama gözleri çok güzeldi. Simsiyahtı. Tıpkı bu geceki gibi. Kuşlardan biri kızın bulunduğu ağaca kondu.

''Sen yaptın.'' dedi, beni suçlar gibi. Neyden bahsediyordu?

''Ben hiç bir şey yapmadım.'' dedim, kendimi aklamaya, masum olduğumu söylemeye çalışır gibi.

''Sen öldürdün.'' dedi, emin bir şekilde. Ormandaki kızdan mı bahsediyordu?

''Kimi?'' dedim, emin olmak için.

''Ormandaki kızı.'' dedi, emindi. Ben kimseyi öldüremezdim. Şimdiye kadar karıncayı bile incitmemiştim.

''Hayır.'' dedim,başımı iki yana salladım. ''Ben kimseyi öldürmedim. Hatta o kızı bile tanımıyorum.'' dedim, sesimi yükselterek. Benden korkmadı. Hatta etkilenmedi.

''Sen benim katilimsin.'' dedi, sert bir şekilde. Ölmeden önce katiline son kez bakışları vardı sanki.