VASİYET

Konuşsam dilim kanardı, sussam yüreğim.

İçimde kalan umudun son kırıntılarını da kaybettirdi kaderim.

Yitirdiğim hayalleri, ulaşamadığım yürekleri, duyuramadığım sesimi aradım lakin; sonunda sadece düş kırıklarımdı elimde tutabildiğim.

Her şeyin son bulduğuna inandığım tam o anda, tutunduğum tek dalım olan elâ harelerin içinde umudumu buldum.

Benim kabullenmeye dahi korktuğum yaralarımın üstünden tek tek geçen dudakların izine yandım, tutuştum; uğruna kül oldum.

Gözlerinde cenneti taşıyan adamın, yaralarıma derman olan ruhuna tutuldum.

🍁