Black Moon (Karanlık Ay)

Karşımdaki beyaz ve benim on katım olan kurda baktım gözleri öyle anlamlı ve derin bakıyordu ki bir an beni tanıdığı düşüncesine kapıldım kulaklarını dikleştirmış her hareketimi özenle izliyordu. Nefes alsam üstüme atlayacak görüntüsü nefes almamı bile engelliyordu korkuyordun hemde ölümüne bir gece yarısı ormanda kurt tarafından parçalar ayrılan cesedimi kimse bulamayacaktı ki kimsenin arayacağını düşünmüyordum böyle olmazdı bir kurda yem olmak için gelmemiştim bu ormana hala gözlerime bakan kurda odaklandım sanki gözlerime bakarsa ne düşündüğümü anlayacak bir havası vardı bunu şimdi yapmazsam bu kurda yem olacaktım aniden göz temasını kesip arkama bakmadan koşmaya başladım yaptığım aptallıktı ama en azından kaçmayı denemeliydim öylece bir kurda yem olamazdım birkaç adım sonra ardımda büyük bir hırıltı duydum şimdi koşarak bir tepeye gelmiştik aniden takıldığım taşla yeri boylamıştım kendimi toparlamadan üstüme abana kurtla ölüme ne kadar yaklaştığımı anladım pençesini kaldırıp kalbime geçirdı hissetiğim acı yüzünden büyük bir çığlık atmıştım bütün orman sesimle inlemişti gözlerimi kapamadan önce duyduğum son ses kurdun sesi olmuştu.

- Sana mühürlendim Emma artık sadece bana aitsin.

🖇Herhangi bir (Ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır

20 Nisan 2020 📚