Gang ✞ kookmin
- Прочтений 113,243
- Голосов 11,330
- Частей 26
Вам также может понравиться
The lost king of silla • Jikook
Sensizliğin sesi çığlık olurken boğluyordum ürkek korkularımda. Bir bilsen yalnızlığımı, Sen de benim gibi terk edilmiş yitiklerini arardın. Gidişin sendeleyen bedenime yankılanan bir vedaydı, en zayıf anımda. Ardında bıraktığın ağır aksak zamanlarda yutkunuyorum. Zindan görmüş gözlerim kendi cinayetini işlerken; ben nehirlerde yüzüyor boğuluyorum. Canımı acıtıyor emanet duyguların. Yokluğunda sımsıkı sarılıyor, bense üşüyorum. Cephelerde savaşan binlerce faili meçhul duyguların katili oldun; bense bombardımana tutulmuş bir kent gibiyim. Süzülürken gözden yaşlar, takvim yapraklarını koparmaktan çoktan vaz geçtim. Acıtan bir ölünün bu satırları bir daha okuyamayacak olmasından değil bu hüzün. İçim öylesine karanlık , kendime bakmaya korkuyorum. Uçurumun dibinde , kabul edemem güneşin varlığını sensiz. Ben, sen doluyken , seni karanlığa mahkum edemem. Yazık! Senden arda kalan hüznü bile yaşamayı beceremeyen bu yürek yokluğuna alışmak da istemiyor, dağıtıyorum kendimi yine. Hayatımdaki en değerli sana veda ettim, nereden bileceksin! Çalınmış hayatımın içinden sana bakarken, her baktığım yerde seni görüyordum. Üşüyorum biraz sevgili, kendimi ne zaman öldürmüştüm? Unutmuşum, bu gece ölen sadece bedenim. Kaç asır oldu sen gideli? Vedasız gidiyorsam seni sevmediğimi düşünme. Sadece rahatsız etmeye kıyamadığımdan. Gidişimi de önemseme, bu gidişim her zamanki gibi sıradan bir gidiş olsun. Ölüm meleği ruhumu kabzettiği ilk zaman sen olmalısın yanımda. Derler ya ölüm meleği sevdiğinin kılığında gelirmiş. Bilmiyorum, sen gibi gelecek mi yanıma? Sonra sen kaybolacaksın. Ruhum bedenimden ayrıldığında dönüp bedenimi izleyeceğim. Ellerimden tut, seni hissedeceğim. Orda sen olmalısın, korkma artık ölüyüm. Zararım dokunmaz sana.![Uncertainty - KookMin [✓]](https://img.wattpad.com/cover/200872044-256-k178196.jpg)
Uncertainty - KookMin [✓]
❝Jeon Jungkook safkan bir vampir, Park Jimin ise yarı omega, yarı vampir.❞ •Midesi hassas olanların okumaması önerilir. Başlangıç; 19.09.2019 Bitiş; 31.03.2020Завершенная история
hey, stupid! | jikook
jjeongguk: ağlama istersen park jimin ikincilik de iyi bir şey parkmin: ağlamam ağlatırım jikook • texting • instagram • düz yazı #1 Basketball • 090521 #1 Kookmin • 140521 #1 ParkJimin • 090621 - 220621 - 250621 #1 JeonJungkook • 100621 - 210621 - 260621 #1 ggukmin • 140621 #1 insta • 140621 #1 taegi - 030721 • 010722Завершенная история
under your skin ୨୧ km
Yirmili yaşlarında bekar bir baba olduktan sonra Jeongguk biraz bitkinleşmişti. Ta ki Park Jimin yan eve taşınıp tüm hayatını mümkün olan en iyi şekilde alt üst edene kadar. Bu fic tamamıyla @tehnewwiee bebeğime ithaftır 💞 "çeviri hakları tamamen bana aittir."Завершенная история
the breathless zoo
Park Jimin haksız yere cinayetle suçlanır ve kendisini dışarıda olduğundan daha fazla tehlikede bulduğu bir sahil hapishanesine gönderilir. Hayatta kalmak için tek seçeneği, herkesin veba gibi kaçındığı mahkûm Jeon Jungkook'a güvenmektir. [ceviri] -written by frenchfries4life on ao3 thank you for permission <33 230622Завершенная история
Love is in Montmartre ✔︎
Jimin ve Jungkook yedi yaşlarındayken birbirlerine söz vermişlerdir: Jungkook dünyadaki tüm kötülüklere karşı Jimin'i koruyacak, Jimin de Jungkook'a tüm sevgisini verip sonsuza kadar onun yanında kalacaktır. Jimin, tam on dört yıl sonra Jungkook'u bulur fakat Jungkook ne Jimin'i ne de verdiği sözü hatırlıyordur. [Hikaye 2000li yıllarda Montmartre'ta geçmektedir.] Seme!jk 240419 281219 jeonjungkook&parkjiminЗавершенная история
sidereal • jikook
Şansın kapısını çalacağı günü bekleyip durdu fakat kapısını çalan tek şey Jeon Jungkook ve elinde kendi bahçelerinden kopardığına emin olduğu kırık papatyalarıydı. jeon jungkook x park jiminЗавершенная история![Calla Lily - KookMin [✓]](https://img.wattpad.com/cover/160155883-256-k855393.jpg)
Calla Lily - KookMin [✓]
-Mini fic- Tamamlandı- ❝Süren azalıyor, Jeon Jungkook...❞ Başlangıç; 05.02.2019 Bitiş; 22.06.2019 ★ ANGST DEĞİL. ★Завершенная история
Sensizliğin sesi çığlık olurken boğluyordum ürkek korkularımda. Bir bilsen yalnızlığımı, Sen de benim gibi terk edilmiş yitiklerini arardın. Gidişin sendeleyen bedenime yankılanan bir vedaydı, en zayıf anımda. Ardında bıraktığın ağır aksak zamanlarda yutkunuyorum. Zindan görmüş gözlerim kendi cinayetini işlerken; ben nehirlerde yüzüyor boğuluyorum. Canımı acıtıyor emanet duyguların. Yokluğunda sımsıkı sarılıyor, bense üşüyorum. Cephelerde savaşan binlerce faili meçhul duyguların katili oldun; bense bombardımana tutulmuş bir kent gibiyim. Süzülürken gözden yaşlar, takvim yapraklarını koparmaktan çoktan vaz geçtim. Acıtan bir ölünün bu satırları bir daha okuyamayacak olmasından değil bu hüzün. İçim öylesine karanlık , kendime bakmaya korkuyorum. Uçurumun dibinde , kabul edemem güneşin varlığını sensiz. Ben, sen doluyken , seni karanlığa mahkum edemem. Yazık! Senden arda kalan hüznü bile yaşamayı beceremeyen bu yürek yokluğuna alışmak da istemiyor, dağıtıyorum kendimi yine. Hayatımdaki en değerli sana veda ettim, nereden bileceksin! Çalınmış hayatımın içinden sana bakarken, her baktığım yerde seni görüyordum. Üşüyorum biraz sevgili, kendimi ne zaman öldürmüştüm? Unutmuşum, bu gece ölen sadece bedenim. Kaç asır oldu sen gideli? Vedasız gidiyorsam seni sevmediğimi düşünme. Sadece rahatsız etmeye kıyamadığımdan. Gidişimi de önemseme, bu gidişim her zamanki gibi sıradan bir gidiş olsun. Ölüm meleği ruhumu kabzettiği ilk zaman sen olmalısın yanımda. Derler ya ölüm meleği sevdiğinin kılığında gelirmiş. Bilmiyorum, sen gibi gelecek mi yanıma? Sonra sen kaybolacaksın. Ruhum bedenimden ayrıldığında dönüp bedenimi izleyeceğim. Ellerimden tut, seni hissedeceğim. Orda sen olmalısın, korkma artık ölüyüm. Zararım dokunmaz sana.
Подробнее