Kayıp Ruhlar (1)

Bedenimi kendine çekti. Geriye kaçamıyordum, hapsolmuştum. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı. İliklerime kadar hissettim korkuyu. Titredim, içim çıkana kadar ağlamak istedim. Hareket etsem beni öldürecekti. Nefes bile alamadım.

"Ne istiyorsun?" Sesime korkumu yansıtmadım. Güçlü durmaya çalışsam bile hissettiğim her an beni boğuyordu. Kaçmak istedim. Kaçmak ve yok olmak.

Gözlerime baktı, yüzüne iğrenç sırıtışlarından birisini yerleştirdi. "Ruhunu. Ruhunu istiyorum. Bedenini değil, bana ait olmak için çırpınan bu ruhu istiyorum. Ruhunu öldürmek istiyorum. Nefes al, ama öl istiyorum. Acı çekerek, kendini, kendi ruhunu öldürmeni istiyorum."

2. Kitap: Kayıp Bedenler