BİR DİLEK TUT

"Hadi,üfle!"
"Üfle ve bir dilek tut."

Derin bir nefes alarak gözlerimi kapattım ve dileğimi tuttum.Ardından yavaşça üfledim ve gülümsedim.
Gözlerimi tekrar açtığımda etrafımda hiçkimse yoktu.
Gülümsemem yüzümde solarken,şaşkınlık içerisinde etrafıma bakmaya başladım.Rüya olup olmadığını anlamak için birkaç kez kendimi tokatladım.Gözlerimi kapatıp açtım,kapatıp açtım.Etrafı defalarca aradım.
"Eğer şaka yapıyorsanız,benim için artık komik olmamaya başladı." diye bağırdım.
Fakat gerçekti.
Ortada şaka falan yoktu.
Emin olduğum tek şey,bir dilek tuttuğumdu.

"Bir adım kadar yakın,sonsuz mil kadar uzak."