Ecmel / Tamamlandı
- Reads 22,753
- Votes 1,053
- Parts 11
Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde.
~Ecmel adında ilk Wattpad kitabıdır ~
***
Yazar : Büşra Yörük
Yayım tarihi : 01.05.2020
Kapak Tasarımı : Büşra Yörük
Bitiş Tarihi : 01.08.2020
~Tüm hakları saklıdır. ~
All Rights Reserved
#21
şiir
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
LAHZA s o n d e m (TAMAMLANDI) #wattys2020
-Wattys 2020 Romantizm Kazananı- Adamın üzerimdeki baskısıyla köşeye sıkışmıştım. Ona dokunup üzerimden atmak istiyordum ama bunu yapamıyordum. Sanki felç geçirmiş gibi kalakalmıştım. Ne konuşabiliyordum ne de hareket edebiliyordum. Fakat artık bundan oldukça rahatsızdım. Sağ elimi belli etmeden arkama atıp belimdeki silaha dokundum. Onun varlığı niyeyse bana güç veriyordu. Adam sağ elini başımın üzerinden arabaya koyduğunda kaçabilecekmişim gibi geriye gittim. Daha fazla gidemiyordum. Yok olmuyordu. Böyle devam edemezdim. ''Size hiçbir şey vermek zorunda değilim!'' Adamın göğsüne ellerimi koyup tüm gücümle ittirdim. Yaptığıma direnmedi birkaç adım geriledi. Bana alan açılınca duruşumu dikleştirip ben de birkaç adım öne doğru attım. Bu sefer gerileme sırası ondaydı. ''Hem siz kim oluyorsunuz? Bana bu şekilde davranamazsınız!'' Sesim haddinden fazla çıkmıştı. Karşımdaki adamın şaşırdığını görebiliyordum. Benden bu denli bir çıkış beklemediği açıktı. Adamın sinirle kasılan yüz kaslarını gördüm bu sefer. Yine bir sinir dalgası benliğini ele geçirmişti. Ben de bundan nasibimi almıştım. Kollarıma yapışan mengene gibi eller öyle sert tutuyordu ki canım yanıyordu. Parmakları kollarımı morartırcasına sıkıyordu. Yüzü yüzüme yaklaşmış gözlerinden çıkan öfke ateşleri yüzümü yakıyordu. ''Kimliğini çıkaracaksın ve arabada ne var ne yok hepsini göstereceksin!'' Bu bendeki bardağı taşıran son damla olmuştu. Kimse bana emredemezdi. Hiç kimse! Kollarımı gevşettiği tutuşundan faydalanıp yarım adım geriye çıktım. Canım ya da bir başka şey şu an umurumda değildi. Belimdeki silahı çekip kalbine dayamamla onun da eş zamanlı aynı şeyi yapması bir olmuştu. Şimdi ikimizin silahı da birbirimizin kalbi üzerinde meydan okuyordu. Ya iki silah da patlayacaktı ya da birimizin öfkesi ateş olup yakıp yıkacaktı.Complete
Fırtınaya Mahkum Yürekler
17 ocak 2021 tarihinde yazılmaya başlandı Mert altında küçük bedeniyle kalan kız için hissettiklerini bir türlü anlam veremiyordu. Aklı ile kalbi arasında sıkışmış kalmıştı. Bir tarafı geçici bir heves istediğini al, sadece bir gece ve sonra ondan kurtul derken bir tarafı da o masum periye dokunma hep yanında, yakınımda olsun diyordu. Yeşim'in dudaklarına kapanmak için başını eğdiğin de kızın adı gibi yeşil hareleri ağlamaktan kan çanağına dönmüş minik bedeni kalbini karanlığa teslim etmiş adamın altın da tir tir titremeye başlamıştı. Mert acımasızdı, İntikam ateşiyle yanıp tutuşuyordu. O yüzden kalbini bir kenara atıp sadece istediğini almak için onu kaybedeceğini bilmesine rağmen ona sahip olmak istiyordu. Bu güzel masum periyi sadece kendinin kılmayı ilki ve teki olmak , teninde hüküm sürmek istiyordu. Aslında bu masum peri sayesinde nefes aldığını çok iyi biliyordu.
Saklı Parçam
"Küçük yaşlarda içimde yaşadıklarımı uyutmaya çalışırken uyanık kalmak beni yorardı. Dindirdiğimi sandığım duygularımı yansıtmamak için büyük bir gülümsemenin arkasına saklanırdım. Benim de hayatta öğrendiğim ilk oyun buydu: saklambaç. Korktun mu? Gülümse geçer. Üzüldün mü? Gülümse geçer. Kırıldın mı? Gülümse geçer. Özledin mi? Gülümse geçer. Canın mı yandı? Gülümse o da geçer. Bu yalana sığınarak atlatmaya çalıştığım bütün duygularım büyüdükçe ağırlığını hissettirdi ve bunun bir işe yaramadığını defalarca yüzüme vurdu. Artık bu oyun bana zarar vermeye başladığında bir şeyler de hayatımdan kopmaya başladı." Özüm'ün hayatından kopan içinde sakladığı bir parça vardı. Onun ortaya çıkma vakti geldiğinde kendisi bile bunun farkında değildi. O kadar derinlerdeydi ki yüzeye çıkartacağı günü hayal bile edemezdi. Ama o karşısındaydı; hem de geçmişten gelen intikamıyla birlikte. ****** Herhangi bir kopyalama, çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler yapılacacaktır. Bu hikayenin bütün hakları bana aittir.Complete
Kayıp Şarkı
ASIM KARASOY Arabanın diğer ucunda oturan kız, yağmurun altında benimle o garip bakışmayı paylaşan kızla aynı kişi. Aynı keskin yüz hatları, neredeyse huysuzluk olarak tanımlanabilecek bir ifadeyi süsleyen hafifçe pembeye boyalı kalın dudaklar, bu mesafeden ne renk oldukları inkar edilemeyecek kadar belirgin olan yeşil gözler. Yüzünde dünyanın en durgun ifadesi. Lakin boş değil, sadece sessizliğin tamamladığı bir sakinlik. Yahut tenezzül etmeme. Bu kadar kısa süre içinde daha fazlasını tahlil etme fırsatı bulamadan arabadan inmek zorunda kalıyorum. Bir kere daha aynı kız, engel olunamaz bir süratle benden uzaklaşırken bu sefer ilkinde olduğundan daha çok canım sıkılıyor. EFLÂL ÇAĞAN Kaç zamandır dönüp dolaşıp yağmurun altındaki o ana varıyorum. Bütün o koşuşturmacanın arasında aniden fark ettiğim adamın hayali gözlerimin önüne çiziliyor. Sıradan bir günün ilginç bir tesadüfle bölündüğü o zaman aralığında sessiz ve eski bir kaide gibi her şeyin ve herkesin ortasında dikiliyor oluşundan daha çok, yüzündeki ve hatta teninden etrafına yaydığı o umursamaz havanın beni ele geçirdiği gerçeğinden bir türlü kurtulamıyorum. Sanki bütün dünya dönüyordu da Asım için o an kendi dünyası duruvermişti. Ne var ki bu acıklı ve dramatik bir benzetme değildi; içimdeki kopamayan fırtınanın acizliğinde bir hareketsizlikti onunkisi. Belki benim kadar aciz değildi, elbette değildi, lakin durgunluğunda bulduğum tanıdıklık hissi oraya çakılıp kalmamı sağlamıştı. YOKLUĞUNDAKİ SEN - ÇAĞANLAR 2Complete
ŞAHZENGER
Yıllar önce sevdiği adam Korhan tarafından terk edilen Zenan Pera, yıllar sonra Korhan'ın tekrar döneceğinden bihaberdir. Korhan'ın tekrar dönmesi işleri çıkmaza sürüklerken, Zenan ve Korhan'ın da içinde olduğu Şehzanger çetesinden Yusuf'un kızı kaçırılır. Hiç beklemedikleri bu sürpriz gelişme bütün üyelerin hayatlarına bir bomba gibi düşer. Yusuf'un kızını kaçıranlar tarafından gönderilen görevlerde kendilerini bulurken hiç ummadıkları gerçekler gün yüzüne çıkar. Sırlar ise gömüldüğü topraktan yavaş yavaş ortaya çıktığında bütün herkes birbirine düşecektir. Bu görevleri zorla onlara kimin yaptırdıklarını bilmiyorlarken bir de gerçekler için onların peşine düşerler. Verdikleri kayıplar ve yaşadıkları bütün olaylar bir yapbozun tamamlayıcı parçalarıdır. Geçmiş hiçbir zaman peşlerini bırakmazken, aksiyon, ihanet, gizem onlara eşlik edecektir. Güven ve aşk onları bir arada tutmaya yetecek midir? "Çoktan fırtına başlamıştı biz sadece şimdi fark ediyorduk."
Diri Damlalar
Aşktı her hatayı örten, sevgiydi bile bile katlanan, saygıydı ilişkiyi ayakta tutup iki kalbi birbirine bağlayan. Ben bir doktordum eli eldivenli, neşterli. O bir askerdi eli kanlı, silahlı. Ben insanları ölmesin diye kurtarırdım o ise insanlar ölmesin diye can alırdı. Benim de canımı aldı... Bedenimi sahiplendi, her bir noktama kendinden izler bıraktı. Uyudum adını sayıkladım, uyandım adını sayıkladım. Ben en çok kaçtığım şeyi yapıp aşık olmuş her şeyimle onun olmuştum. Peki o ne yaptı? İlk darbede yıkılacağımı tahmin edemeden alaşağı etti beni. Silahın namlusunu şakağıma daha da bastırdım gözlerinin içine bakarak. "Bunu sen yaptın Yaman... unutma, tetiği ben çekiyorum ama silahı sen verdin elime." ASKERİ KURGUDUR! ÇALINAMAZ VE KOPYALANAMAZ HIRSIZLIK YAPMAYIN!
MÜLHEM •Uzaklardan Yakınlara•
"Rotamı kaybettim anlıyor musun beni?. Ruhum oradan oraya sürükleniyor. Belirsizlikler içerisinde yeni bir dünya kurmaya çalışıyorum kendime. En ufak darbede un ufak olacağım anlıyor musun?." Acılar içinde kıvranıyordum. Hayır hayır bu fiziksel bir acı değildi. Tamamen ruhsal bir acıydı. Bir düzensizliğin üzerine kurulu olan hayatım uçurumun kenarında sallanıyordu. "Peki ya senin pusulan ben olsam?. Belki de senin ruhunun haritası benim kalbimdir. Bir kere kalbine sım sıkı sarılsam o zaman rotamız bir olur mu?." ♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡ İlave bölümleri, düzenlemede olan kurgusuyla benim ilk göz ağrım, göz yaşlarım, mutluluğum, çocukluğum ve nice tarif edemediğim hissime ev sahipliği yapan kitabıma hoş geldiniz. Düzenlenen bölümlerin basında '《♡》' sembolünü göreceksiniz. Kalbimde ki kıpırtıyı kalbinizde hissetmeniz dileğimle Sena Karahanlı. 🎠KİTAP, KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AITTIR. ÇALINMASI VE ALINTI YAPILMASI DURUMUNDA KARSI TARAFLA HUKUKSAL YOLLARLA GÖRÜŞECEĞİM. 🎠GENÇ KIZ EDEBİYATINDA #1 18.03.2018 #1 04.03.2018 #1 26.12.2017 #1 24.11.2017 #1 20.10.2017 KORKU'DA #2 08.08.2018 #9 03.08.2018 #8 04.08.2018 05.08.2018 06.08.2018Complete
AH SENDE (TAMAMLANDI)
Kor olmuş elem dağı bir semer misali sarmıştı bedenlerini... Kalp ağrıtıcı feryatlar dilleri zorluyor, bir türlü dökülmeyen vaveylalar boğaz yakıyordu. Suskunluk en sarsıcı tepkiydi. Ağzı bıçak açmıyor, kederli gözler asla kurumuyordu. Derdi veren Rab dermanını da veriyordu ya işte... Dinlemiyordu gönül. Defterin kara sayfası, ardındaki aydınlığı gölgeliyor, o an içinde boğulacakları kör kuyuları andırıyordu. Fakat her karanlığın bir sabahı vardı. Ve her sabah bambaşka bir yapraktı... Yirmi dört yaşında, yüz yaşında insanın hayatına sığdıramayacağı şeyler yaşamış Ahsen -Karahan- Miroğlu, feleğin en sert sillesini sol yanından yemişti. Yürek burkan hikâyesinin en can alıcı yeri silahından çıkan kurşundu. Gerçeğin aksine, kurşunu sol yanından yiyen Yavuz Arslan Miroğlu'nun çiçek açmamış toprakları buz tutmuş bahtına ve Çiyeşan soyuna inat tekrar tekrar yeşerecekti. Kuru topraklar sevdiğinin ellerinde can bulacak, yıllardır karanlığa gömülmüş mazi kendini aklayıp, pirüpak karşılarına dikilecekti. Bunca yıldır onlarca canı katleden kara yazgı gerçeğe kavuşacak ve hikaye baştan yazılacaktı. Yürek kırgındı, vicdan mahcup. Ruh perişandı, beden bitap. Diller lâl, gözler şair... Kaderin kanlı pençesinde kıvranıyordu iki can... Kirli geçmişin gölgesinde çırpınan iki kan... Ve ortak bir düşman... Belki de tek düşman. Yanlış bilinen doğrunun acı gerçeği... Hüda'nın keskin kılıcı ve aşk denilen bataklığın iki kölesi... Yürekli bir kadın, akıllı bir adamın hikâyesi... *** Kapak tasarımı @ayatutulansizofren 'e aittir. ~~Tüm hakları saklıdır, herhangi bir çalınma, izinsiz kopyalanma durumunda tarafımdan yasal işlem başlatılacaktır. ~~Complete
ZOR KADIN : DÜĞÜM
ZOR KADIN adlı hikayenin devam hikayesidir. İlk hikayeyi okumadan okumayınız. © Tüm hakları saklıdır.Complete
Görülmeyen
Geçmişi sırlarla dolu bir genç adam ve bir gün, ansızın yoluna çıkan gizemli bir genç kız... Meryem'in Yusuf'un hayatına teklifsizce girişiyle, beraberinde getirdikleri ikisinin de hayatını geri dönüşü olmayacak bir şekilde değiştirecektir. *** Yusuf cami avlusunda bulduğu bu kıza yardım elini uzatırken onları bir araya getirenin kader olması için dua etti. Meryem ise etrafına ışık saçan bu adamın yüzüne her baktığında kendisine yüreğindeki karanlığı hatırlattı. Ancak ne kaçtıkları geçmiş peşlerini bıraktı ne de arkalarında sandıkları karanlığın çoktan pençesinde olduklarını fark edebildiler. Kim yönetiyordu bu kirli oyunu? Piyonu kimdi? Daha da önemlisi bir kazananı olacak mıydı?Complete
-Wattys 2020 Romantizm Kazananı- Adamın üzerimdeki baskısıyla köşeye sıkışmıştım. Ona dokunup üzerimden atmak istiyordum ama bunu yapamıyordum. Sanki felç geçirmiş gibi kalakalmıştım. Ne konuşabiliyordum ne de hareket edebiliyordum. Fakat artık bundan oldukça rahatsızdım. Sağ elimi belli etmeden arkama atıp belimdeki silaha dokundum. Onun varlığı niyeyse bana güç veriyordu. Adam sağ elini başımın üzerinden arabaya koyduğunda kaçabilecekmişim gibi geriye gittim. Daha fazla gidemiyordum. Yok olmuyordu. Böyle devam edemezdim. ''Size hiçbir şey vermek zorunda değilim!'' Adamın göğsüne ellerimi koyup tüm gücümle ittirdim. Yaptığıma direnmedi birkaç adım geriledi. Bana alan açılınca duruşumu dikleştirip ben de birkaç adım öne doğru attım. Bu sefer gerileme sırası ondaydı. ''Hem siz kim oluyorsunuz? Bana bu şekilde davranamazsınız!'' Sesim haddinden fazla çıkmıştı. Karşımdaki adamın şaşırdığını görebiliyordum. Benden bu denli bir çıkış beklemediği açıktı. Adamın sinirle kasılan yüz kaslarını gördüm bu sefer. Yine bir sinir dalgası benliğini ele geçirmişti. Ben de bundan nasibimi almıştım. Kollarıma yapışan mengene gibi eller öyle sert tutuyordu ki canım yanıyordu. Parmakları kollarımı morartırcasına sıkıyordu. Yüzü yüzüme yaklaşmış gözlerinden çıkan öfke ateşleri yüzümü yakıyordu. ''Kimliğini çıkaracaksın ve arabada ne var ne yok hepsini göstereceksin!'' Bu bendeki bardağı taşıran son damla olmuştu. Kimse bana emredemezdi. Hiç kimse! Kollarımı gevşettiği tutuşundan faydalanıp yarım adım geriye çıktım. Canım ya da bir başka şey şu an umurumda değildi. Belimdeki silahı çekip kalbine dayamamla onun da eş zamanlı aynı şeyi yapması bir olmuştu. Şimdi ikimizin silahı da birbirimizin kalbi üzerinde meydan okuyordu. Ya iki silah da patlayacaktı ya da birimizin öfkesi ateş olup yakıp yıkacaktı.
More detailsContent Guidelines