Zehir (+18)

Kafasında kurduğu onca yalan mutluluktan sonra bu adam ona iyi gelecek miydi ? Titrek elleri soğuktan kızarmıştı. Karşısında ki adamın cehennem kadar sıcak elleri sarıyordu yaralarını.

Korkuyordu içten içe. Ya yine tökezlersem diye sormaktan alıkoyamıyordu kendini. Acı dolu dünyasında sevilmek istemek suç geliyordu kıza. Ben bir şeyin karşılığı olamam diye düşündü.

Peki adamın cehennemi kendisine nasıl cennetten bir köşeymiş gibi geliyordu. Adımı içeri attığı anda canı yanıyordu. Korkuyordu.

Sessiz ve tek başına yaşadığı, kuyu diye adlandırdığı bu zindan onu ne zaman serbest bırakacaktı ?

Acılar tek tek etraflarını sararken birbirilerine ilaç olduklarının farkında değillerdi. Zehir diye içtikleri bu hastalıklı duygu ikisine de iyi geliyordu. Kabullenmek zor olsada.

Yakıp yıkmak kolaydı. Zarar vermek, bağırmak. Tek İhtiyaçları büyük bir yıkımdı sadece. Tüm her şeyi yıkıp yeniden inşa edeceklerdi.

" Sen kendi cennetin için yalvarırken ben çoktan kendi cennetimin kapısını açtım sana. " erkeksi sesi kulaklarının dibinde yankılandı.

Kendine bu kadar yakınken karışısın da kavruluyordu. " Senin cennetine ihtiyacım yok benim. " kaybetme korkusu sesine de yansımıştı.

Alkan vazgeçmedi. Ne olursa olsun harap olan hayatında bir güzellik olsun istiyordu. " Ne kadar inkar edersen et cennetim senin. " kabul et dedi içten içe. Kabul etki cehennemden daha sıcak olan cennetimin kapıları açılsın sana.

" İçimde sönmeyen bu ateşle cennetine girersem orayı yakar kül ederim. " karışısında duran kızın sesi titriyordu. Adım atmaya korkuyor, kendine bir adım gelen bacağını yerinden koparıyordu.

Genç adam parmaklarını kızın pürüzsüz teninde gezdirdi. Korma dedi içinden senin ilacın benim.

" Ben senin ateşine bile razıyım. "

04.24.2020