YAZ KAMPI

YAZ KAMPI

  • WpView
    Reads 4,937
  • WpVote
    Votes 464
  • WpPart
    Parts 48
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Nov 7, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
"Yaz Kampı mı?" dedim elimde tuttuğum broşürü incelerken. "Evet. Bir Yaz Kampı. Senin gibi çocukların bulunduğu büyük bir okul." dedi ve yaklaşarak elimdeki broşürü ters çevirdi. Broşürün arkasında bulunan büyük okul resmini parmağıyla gösterdi. "Gitmek istemiyorum." dedim soğuk bir şekilde. "Ama gitmek zorundasın. Anlaşmamızı hatırlıyorsun. Ben ne istersem onu yapacaksın." dedi ve gidip karşımda duran tekli koltuğa oturdu. Öne doğru eğilerek: "Hem merak etme. Orada kimse seni okulu yaktığın için suçlamaz. Haksız mıyım?" dedi. "Özel gücümü kontrol edebilirim." dedim direterek. "Lisa bunu sana tekrar söylemeyeceğim. Gideceksin." •••••••••••••••••••••••★••••••••••••••••••••••• Gizem, macera ve geçmişe doğru yavaş yavaş iniş... Yaz kampı sadece bir okul değil; Bir geçmişin geleceği, Birçok hayatın mahvoluşu Ve tekrar birleşen bir anılar silsilesi... Kaybedilen bir çocukluk geri dönemez ama; Gelecek değiştirilebilir... Peki ya bu gelecek değişecek mi? Kim bilir... •••••••••••••••••••••••★••••••••••••••••••••••• ✨Kitabın kapak tasarımı @gizemliyazarkb 'ye aittir!✨ ✨Karakter tanıtımı 26. bölümdedir isteyen bakabilir ama sabredebilirseniz bakmayın lütfen. Nedeni bölüm sonunda yazıyor.✨
All Rights Reserved
#70
deney
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines