Ayçiçeği

Ayçiçeği

  • WpView
    Reads 323
  • WpVote
    Votes 18
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 26, 2020
Minik bir bebeğin gülüşlerinde, yemyeşil ormanın ortasında, küçücük bir evin tozlu bodrumunda bazense bir şarkıda ya da bir kitapta bulabilir insan kendini. Tek başına da mutlu olabilir. Kendi başına tiyatroya gidebiliyorsan, sinemadaki filmi birinin elini tutmadan izlemeyi biliyorsan, aynanın karşısında dans edebiliyorsan sen zaten kendini bulmuşsun demektir. Ne zaman ki kendini eğlendirebiliyorsan, kendi acını kendine anlatıp dertleşebiliyorsan, yalnız kalmaktan korkmuyorsan "asıl sen" ile tanışmışsın. kıymetini bil. Çünkü insanlar kötü. Her kazıkta, her ayrılıkta, her kavgada kendinden bir parçayı eksiltiyorsun. Asla değmeyecek şeyler için üzülerek zamanını boşa harcamayı bırak...
All Rights Reserved
#145
özgüven
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BORDO DİKİŞ GxG
  • Gökbörü(Ara Verildi)
  • Gizli Düğüm.
  • Psikolog Bey [bxb]
  • OREL
  • GAZEL
  • SAHİP BXB TEXTİNG
  • mi kasa ☆
  • MAFYANIN KUMASI
  • Sırtımdaki Gökyüzü: Aşk

İçeri adım attığımda, o ağır kapının arkamdan kilitlenme sesini duydum. Metalik ve kesin bir sesti bu; dış dünyayla olan son bağımın koptuğunu ilan ediyordu. İçimi anlamsız, tarif edemediğim bir huzursuzluk kaplasa da o an bunu önemsemeyecek kadar Bahar'ın varlığıyla büyülenmiştim.

More details
WpActionLinkContent Guidelines