"Mamili ka Akira, kami o iyang nasa sinapupunan mo?" galit na singhal sa kanya ng kanyang ama. Kahit na anong salita ang gusto niyang sabihin pero ni isa ay wala siyang masabi. Nanatili lamang siyang nakatayo at tikom ang mga bibig, tanging hikbi lamang niya ang maririnig.
"Pa, tama na yan. Nagkamali si Aki pero anak mo pa rin siya. Kapatid pa rin namin siya. Tama na yan, pa." pagtatanggol sa kanya ng kanyang kuya Nathan habang ang kuya Max naman niya ay niyayakap siya at pinapatahan. "Pa, hindi niyo ba talaga ako matatanggap? Pa, sorry po. Hindi ko po sinasadya pa. Sorry po." Her tears were full of sincerity at Patuloy ang paghingi niya ng paumanhin sa amang tila walang narinig sa kanya. "Binigay namin ang lahat sayo, Akira. Ang lahat-lahat, pero anong ginawa mo? Nagpabuntis ka! Dise-otso ka pa lang pero ang landi-landi mo!"
Patuloy pa rin ang paghingi niya nang tawad na tila bang yung salitang yun lamang ang alam niyang sabihin sa mga panahong iyon.
"Now, choose, Aki. Abort that child or leave this house!"
"Pa, sorry sa ginawa ko. Sorry for humiliating our family. Pero pa, anak ko to. Wala tong kasalanan. Pa, sorry. Pa, thank you for everything."
Kahit nanghihina ay buong loob siyang tumayo at nagsimulang maglakad. Bahala na kahit siya nalang ang magdusa, huwag lang ang anak niyang walang kamuwang-muwang sa mundo.
At that very moment, she walked away. Away from their house. Away from her memories and away from her family.
This is my first story on wattpad. Hope you'll like it. Ciao 😘🖖
Highest Rank: Generalfiction #18
~~~~~~~~
"Ano ba ang gusto mo?" Halos humagulgol na ako rito para lang magmakaaawa na pakawalan ako sa poder nya.
Oo, asawa ko sya pero IBA ANG TURING NYA SAAKIN ginagawa nya akong alipin. Ilang taon palang naman kaming kasal pero ganyan na ang kinikilos nya.
"Hindi ka ba nakakaintindi ng sinabi ko? WALANG AALIS SA PODER KO HANGGANG HINDI KO SINASABI." Mas lalo akong naiyak sa sinabi nya.
"Ano pa ba ang kailangan mo saakin? Nakuha mo na ang lahat ng sakin. Pati Katawan ko ay nakuha mo na." Hindi ko na talaga kaya ang mga ginagawa nya saakin kaya gusto ko nang sumuko. Hindi nya ako sinasaktan ng physical pero sinasaktan nya ako emotionally.
"Hindi ko pa nakukuha ang gusto ko Mahal kong Asawa." at ngumiti ito. Mas lalo akong nangilabot sa ngiti nya dahil ang mga yon ay ngiting nakakatakot. "Kailangan ko nang tagapagmana sa Montecillo Company. " Naging seryoso ang mukha nito ulitt kaya nanlamig ako.
"Kapag binigyan kita ng tagapagmana, makakalaya na ako sayo?" Desperadong tanong ko sa kanya. Napatingin ito saakin at muli nakita kong ang mga matang minahal ko na unti unti nang naglalaho.
" It depends Mahal kong asawa." Naiiyak nalang ako sa sinasabi nya.
___________________________________
GAVIN HENRY MONTECILLO AND SHALIZA DAREEN DAMIAN-MONTECILLO STORY