Daire:29
  • WpView
    Reads 174
  • WpVote
    Votes 31
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jun 30, 2020
Onsuz yapamam dediğim çoğu şey olmadan yoluma devam ettiğim,asla bitmez dediğim çoğu şeyin bittiğine şahit olduğum,gitmez dediklerimin çoğunu arkamda bıraktığım,üstesinden gelemem dediğim her şeyin tek başıma üstesinden gelmek zorunda kaldığım bir çok şeyi geride bıraktım... "Gökyüzüne çevirdim başımı. Bir sürü kuş göç ediyordu. Seneler önce annemi yanlarına alan kuşlar,şimdi babaannemi de alıp gitti. Artık sadece yapayalnız kalmıştım. Onlardan bana geriye ne mi kaldı? İçerisinden üç tane ceset çıkan Daire:29 ve yıkılması an meselesi olan eski bir ev. Peki benden geriye ne kaldı?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • DUHUL
  • YAPAY KALP +21
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Albay Kızı
  • On Üçüncü Pay
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Vortaris
  • Asena deniz (gerçek ailem)

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines