ALEV DAMLALARI

Söneceğini bile bile suya dokunan mıdır cesur olan?

Yoksa söndüreceğini bile bile ateşe yaklaşan mı?

Belki ikisi de birbirinin tamamlayıcısıdır. Ya da yok edicisi...

Peki aksine ateş kendini bırakıyorsa suya? Onu yok edene adıyorsa kendini? Sönmekten kaçmıyorsa?
O zaman söndürmekten de korkmamalı...

Dünyadaki zıtlıklardan kopamıyorsa insan, onun bir parçası olmalı. Düşünecek ne var ki? Su akar ateşini bulur. Hiçbir ateş suya dayanamaz. Ya sen dayanabilir misin?

-----------------------------------------------------

"Burası." Dedi gökyüzünü göstererek.
"Seni sevmeye başladığım ilk yer."
"Ve beni severken yok olmaya başladığın yer. Sen karşımda bir yangın.
Ben yağıyordum, düşüyordum; sönüyordun istemeden..."