ALEV DAMLALARI

ALEV DAMLALARI

  • WpView
    Reads 401
  • WpVote
    Votes 92
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, May 15, 2020
Söneceğini bile bile suya dokunan mıdır cesur olan? Yoksa söndüreceğini bile bile ateşe yaklaşan mı? Belki ikisi de birbirinin tamamlayıcısıdır. Ya da yok edicisi... Peki aksine ateş kendini bırakıyorsa suya? Onu yok edene adıyorsa kendini? Sönmekten kaçmıyorsa? O zaman söndürmekten de korkmamalı... Dünyadaki zıtlıklardan kopamıyorsa insan, onun bir parçası olmalı. Düşünecek ne var ki? Su akar ateşini bulur. Hiçbir ateş suya dayanamaz. Ya sen dayanabilir misin? ----------------------------------------------------- "Burası." Dedi gökyüzünü göstererek. "Seni sevmeye başladığım ilk yer." "Ve beni severken yok olmaya başladığın yer. Sen karşımda bir yangın. Ben yağıyordum, düşüyordum; sönüyordun istemeden..."
All Rights Reserved
#983
fantastik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines